ἀστερισμός
ἀστερισμός, marking with stars
ἀστερ-ισμός, ὁ,
- marking with stars, Ptol. Geog. 1.22.4, Sch. Arat. 205; arrangement of constellations, τῆς Ἀργοῦς Hipparch. 1.8.1, cf. 2.1.12; a starry ornament, f.l. for foreg. in D.S. 19.34.
- II = καταστερισμός, Herm. ap. Stob. 1.49.44.
1 representación de las constelaciones
τῆς στερεᾶς σφαίρας
ὅς (Pegaso) ἐστιν ἡμίτονος κατὰ τὸν ἀστερισμὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῆς Ἀνδρομέδας κείμενος
τῆς Ἀργοῦς
τῶν δώδεκα ζῳδίων
2 constelación, Corp.Herm.Fr.23.17.
ἀστερισμός, οῦ (ὁ)
1 constellations représentées sur une sphère, Ptol. Geogr. 1, 22, 4 ||
2 bijou étoilé, parure de femme, DS. 19, 34 dout.
Étym. ἀστήρ.
ἀστερισμός, ὁ, Aufzeichnen u. Eintragen der Sterne auf den Himmelsglobus, Ptolem. geogr. 1.22 ; auch Lesart der Mss. bei Diod. 19.34, wo Wesseling ἀστερίσκος ändert, ein Schmuck.