ἀσυγγνώμων
ἀσυγγνώμων, not pardoning, relentless
ἀσυγ-γνώμων, ον, gen. ονος,
- not pardoning, merciless, D. 21.100, Plu. Adul. 2.59e: irreg. Sup. -έστατος Phint. ap. Stob. 4.23.61.
que no perdona, inexorable
οὐδεὶς γάρ ἐστι δίκαιος τυγχάνειν ... συγγνώμης τῶν ἀσυγγνωμόνων
ἀ·συγγνώμων, ων, ον, gén. ονος, qui ne pardonne pas, inexorable, Dém. 547, 8 ; Plut. M. 59d ||
Sup. ἀσυγγνωμονέστατος (sel. d’autres, irrég. ἀσυγγνωμότατος, c. de *ἀσύγγνωμος) Phynt. (Stob. Fl. 74, 61).
ἀσυγγνώμων, ον, nicht verzeihend, unbarmherzig Dem. 21.100 ; Sp.
ἀσυγγνώμων
- not pardoning, relentless, Dem.