ἀσυγκρότητος
ἀσυγκρότητος, ον, v. ἀξυγκρότητος.
ἀσυγκρότητος, att. ἀξυγκρότητος, ος, ον :
1 non déjà rassemblé, c. à d. qu’on prend n’importe où, qui se trouve sous la main, Thc. 8, 95 ||
2 non ramassé, peu serré, lâche (style) DH. Dem. 19.
Étym. ἀ, συγκροτέω.
ἀσυγκρότητος, eigtl. nicht zusammengehämmert, dah. von Soldaten, nicht eingeübt, πληρώματα Thuc. 8.95 ; vom Ausdruck, nicht gedrängt, Dion.Hal. Dem. 19.