ἀσφάλιος
ἀσφάλιος, ου (ὁ) [φᾰ] qui donne la sécurité (Poseidôn) Paus. 7, 21, 7 (var. -ειος) ; Plut. Thes. 36.
Étym. ἀσφαλής ; cf. ἀσφάλειος.
ἀσφάλιος, ὁ, Poseidon, der Sichernde, Festhaltende, Paus. 7.21.7, v.l. ἀσφάλειος, vgl. Ar. Ach. 682 ; Plut. Thes. 36 ; Opp. Hal. 5.680.