ἀσύφηλος
ἀσύφηλος, insolent, degrading
- headstrong, or perh. foolish, ὥς μʼ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην Il. 9.647; οὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐδʼ ἀσύφηλον 24.767, cf. Q.S. 9.521: also in late Prose, as Eun. VS p.481 B. Adv. -λως foolishly, Dius ap. Stob. 4.21.16.
1 indigno, vil, sin valor
ὥς μ' ἀσύφηλον ... ἔρεξεν ... ὡς εἴ τιν' ἀτίμητον μετανάστην
cuan indignamente me trató como si yo fuera un miserable advenedizoοὔ πω σεῦ ἄκουσα κακὸν ἔπος οὐδ' ἀσύφηλον
ἡ νεότης ἀ. ἀεὶ θνητοῖσι τέτυκται
νοῦς
2 tosco, inculto de pers.
ὁ δὲ διδάσκαλος ... ὡς ἀσυφήλους αὐτοὺς (μαθητάς) ἑώρα
3 adv. -ως de una manera indigna
οὐκ ἀ. μυθεύμενος
•Etim. desc. Se ha puesto en rel. c. Σίσυφος y σέσυφος q.u.
App., degrading, vilifying Il. 24.767.
Absol. in neut., such a deed: ὥς μʼ ἀσύφηλον ἔρεξεν Il. 9.647.
- insolent, degrading, Il.