ἀτελεσιούργητος
ἀτελεσιούργητος, not brought to an issue
ἀτελ-εσιούργητος, ον,
- not brought to an issue, ὠδῖνες Theol.Ar. 55.
que no ha completado su ciclo, prematuro
ὠδῖνες
ἀ·τελεσιούργητος, ος, ον, non accompli, inachevé, Theol. 55, 28.
Étym. ἀ, τελεσιουργέω.
ἀτελεσιούργητος, ὠδῖνες, = ἀλιτόμηνοι, Theolog. arithm. p. 55.