ἀτέλεστος
ἀτέλεστος, without end
- without end, issue, or effect, unaccomplished, ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδʼ ἀ. Il. 4.26, cf. 57, 168, Od. 2.273; σῖτον ἔδοντες μὰψ αὔτως ἀ. 16.111; τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν ἤ κʼ ἀτέλεστʼ εἴη 8.571, cf. Tab.Defix.Aud. 68b: rare in Prose, of prayers, not deserving of accomplishment, Antipho 1.22; ἀ. κῶνος truncated cone, Hero *Stereom. 1.16: neut. pl. as Adv., inconclusively, ἀ. λαλεῖν AP 12.21 (Strat.).
- II uninitiated in. ., c. gen., βακχευμάτων E. Ba. 40: metaph., ἀ. ἱερῶν καὶ μυστηρίων τῆς πολιτείας Plu. Flam. 2: abs., ἀ. καὶ ἀμύητος Pl. Phd. 69c, cf. Arist. Rh. 1419a4, Phld. Acad.Ind. p.4 M.; ἀ. τῷ θεῷ Ael. VH 3.9; prob. unmarried, Tab. Defix.Aud. 68a.
- III = ἀτελής III, χώρα D. Prooem. 55.
- IV endless, eternal, Parm. 8.4.
I
1 no cumplido, infructuoso, baldío de abstr.
πόνος
ἔργα
ὁδός
τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν, ἤ κ' ἀτέλεστ' εἴη
ἐμὸν ἔπος
τὰ πρὸς τοὺς θεούς
τὰ τῶν Βρετανῶν
ἀτέλεστα εἶναι Θεοδώρᾳ πάντα ... καὶ ἔπη καὶ ἔργα
• de concr. no terminado de formar, inacabado
τὸ τικτόμενον πρὸ τῆς ὥρας
• que no llega a completar su desarrollo
τέκνα δὲ μοιχῶν
κῶνος ἀ.
cono truncado
• neutr. sg. y plu. como adv. en vano, infructuosamente, para nada
σῖτον ἔδοντας μάψ αὕτως, ἀτέλεστον
φθέγξατο δ' οὐκ ἀτέλεστον
ἀτέλεστα λαλεῖν
ἀ. διώκειν
ἀ. ἐρασθεῖσα
2 que no puede cumplirse
δεήσεται ἀθέμιτα ... καὶ ἀτέλεστα καὶ ἀνήκουστα καὶ θεοῖς καὶ ὑμῖν
ὁδὸς ἀ.
un camino interminableἵμερος ἀ.
un deseo inalcanzable
II no iniciado c. gen.
τῶν ἐμῶν βακχευμάτων
τινα τῶν αὐτοῦ ὀργίων
ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀ. εἰς ᾍδου ἀφίκηται
• subst. οἱ, αἱ ἀτέλεστοι Call.l.c., TDA 68A.3 (Ática)
• en lit. crist. no bautizado c. gen.
ψυχὴ ἀ. οὐρανίοιο χαρίσματος
ἄθλιος ἀπελθεῖν καὶ ἀ.
• frec. en usos metáf., de pers. no iniciado en, profano c. gen.
τῶν τοῦδε πόνων
μυστηρίων τῆς πολιτείας
βέβηλος καὶ ἀ. τῷ θεῷ
προετρέψατο μὲν γὰρ ἀτελέστους ὡς εἰπεῖν ἐπ' αὐτήν
III exento de impuestos
χώρα
1. onvoltooid; van plannen onvolbracht, onvervuld; van activiteiten zonder resultaat, vruchteloos; ook n. adv.: eindeloos:
2. oningewijd (in mysterie-cultus);
a) ohne Erfolg, neben ἁλίη, ὁδός Od. 2.273 ; πόνος Il. 4.57 ; μὰψ αὔτως, ἀτέλεστον, σῖτον ἔδοντας Od. 16.111, immerfort.
b) unausgeführt, Od. 8.571, 18.345 ; ἀτέλεστα λαλεῖν, vergebens, Strat. 16 (XII.21).
c) was nicht ausgeführt werden darf, neben ἀθέμιτα Antiph. 1.22.
2) nicht eingeweiht, βακχευμάτων Eur. Bacch. 40 ; neben ἀμύητος, ohne höhere Bildung, Plat. Phaed. 69c ; τῶν ἱερῶν καὶ μυστηρίων Plut. Flam. 2 ; τῷ θεῷ Ael. V.H. 3.9.
-ον
[ἀ-1 + τελεσ-, τελέω.]
- 1
Not accomplished or performed: τὰ ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα Il. 4.168. Cf. Od. 2.273, Od. 8.571, Od. 18.345.
- 2
To no end, resulting in nothing: πόνον Il. 4.26, 57.
- 3
In neut. ἀτέλεστον
as adv., endlessly, continually Od. 16.111.
- 1
- Iwithout end or issue, to no purpose, without effect, unaccomplished, Hom.
- IIuninitiated in mysteries, c. gen., Eur.; absol., Plat.