ἀτέλευτος
ἀτέλευτος, endless, eternal
ἀτέλευτ-ος, ον,
- endless, eternal, ὕπνος A. Ag. 1451 (lyr.).
interminable
ὕπνος
ἀ·τέλευτος, ος, ον, sans fin, éternel, Eschl. Ag. 1451.
Étym. ἀ, τελευτή.
ἀτέλευτος, (τελευτή), endlos, ewig, ὕπνος Aesch. Ag. 1426.
ἀτέλευτος
τελευτή
- endless, eternal, Aesch.