ἀτελής

ἀτελής, without end

ἀτελής, ές,

without end, i.e.,
- - 1 not brought to an end or issue, unaccomplished, τῷ κε καὶ οὐκ ἀ. θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο Od. 17.546; εἰρήνη ἐγένετο ἀ. the peace was not brought about, X. HG 4.8.15; τὰ μὲν λελεγμένα ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι unaccomplished, i.e. harmless, S. El. 1012.
  - 2 incomplete, unfinished, ἀτελῆ σοφίας καρπὸν δρέπειν Pi. Fr. 209; ἀτελεῖ τῇ νίκῃ . . ἀνέστησαν Th. 8.27; of a building, ib. 40; without end or purpose, ἡ φύσις οὐθὲν . . ἀτελὲς ποιεῖ Arist. Pol. 1256b21.
  - 3 inchoate, imperfect, of growth, Hp. Art. 41 (Comp.); ᾠὰ ἀ. Arist. GA 733a2; ζῷα ib. 774b5; πολῖται ἀ., of minors, Id. Pol. 1275a17; ἀ. συλλογισμός Id. APr. 24a13; ἀ. ποιεῖν τινά castrate, Luc. Syr.D. 20: Comp. -έστερος less highly developed, Phlp. in Ph. 898.29. Adv. -λῶς incompletely, Arist. Pol. 1275a13, dub. in Plu. Tranq. 2.472f.
  - 4 never-ending, Δαναΐδων ὑδρεῖαι ἀ. Pl. Ax. 371e.
  - 5 indeterminate, Id. Phlb. 24b; τὸ μὲν ἄπειρον ἀ. ἡ δὲ φύσις ἀεὶ ζητεῖ τέλος Arist. GA 715b14, cf. Pol. 1256b21.
- II Act., not bringing to an end, not accomplishing oneʼs purpose, ineffectual, ἀτελεῖ νόῳ Pi. N. 3.42; of persons, ἀποπέμπειν τινά Pl. Smp. 179d; ἀ. περὶ τὸ κρίνειν imperfectly fitted for . ., Arist. Pol. 1281b38; ἀ. εἴς τι Ph. 2.417: c. inf., unable to do effectually, ἄκυρος καὶ ἀ. σῶσαι And. 4.9; invalid, δίκα Michel 196 (Elis).
- - 2 not giving accomplishment to a thing, μαντεύμασι Pi. P. 5.62.
- III (τέλος IV) free from tax or tribute, Hdt. 2.168, 3.91, Lys. 32.24: c. gen., ἀ. τῶν ἄλλων free from all other taxes, Hdt. 1.192; καρπῶν ἀ. free from tithe on produce, Id. 6.46; exempt, λῃτουργιῶν D. 21.155; στρατείας ib. 166, cf. IG 2(2).1132.12, Arist. Pol. 1270b4; τοῦ ἄλλου (sc. φόρου) IG 1.40; μετοικίου ib. 2.121.
- - - b of things, untaxed, ἀ. τὸν σῖτον ἐξάγειν D. 34.36; ὅσα οἱ νόμοι ἀ. πεποιήκασιν Id. 42.18.
  - 2 of sums, without deduction, nett, ὀβολὸς ἀ. an obol clear gain, X. Vect. 4.14 sq.; τριάκοντα μνᾶς ἀτελεῖς ἐλάμβανε τοῦ ἐνιαυτοῦ D. 27.9.
  - 3 not costly, S. Fr. 268, Amphis 29, Paus.Gr. Fr. 305.
- IV (τέλος v) uninitiated, c. gen., ἱερῶν h.Cer. 481; ἀ. τῆς θέας Pl. Phdr. 248b; prob. unmarried, Tab.Defix.Aud. 68a: metaph., ἔρημον καὶ ἀ. φιλοσοφίαν λείπειν Pl. R. 495c.

1 no cumplido, no consumado θάνατος Od.17.546, E.Io 1061, τὰ μὲν λελεγμένα S.El.1012, πρήξιες Democr.B 81, εἰρήνη X.HG 4.8.15, εὐχαί Posidipp.Epigr.25.7, ὀρέξεις Arr.Epict.3.22.61, γάμος Philostr.VA 3.1, 4.45

• no terminado, incompleto λόγος Pl.Prt.314c, Δελφίνιον Th.8.40, νίκη Th.8.27, πόλεμος Plb.Fr.171, de un eunuco ἀτελέα ἑωυτὸν ἐποίεεν Luc.DSyr.20

• no llegado a la plenitud, inmaduro καρπός Pi.Fr.209, Thphr.CP 2.9.14, Plu.2.723c, τὸ ᾠόν frente a ζῷον Arist.GA 733^a2, σπέρματα Thphr.HP 7.10.4, Gp.2.19.4, τὸ ἔμβρυον ἑπτάμενον Luc.DDeor.18.2, πτηνοί de las alas de los polluelos, Aesop.1.1, 2, τὸ βουλευτικὸν ... ὁ δὲ παῖς ἔχει μέν, ἀλλ' ἀτελές Arist.Pol.1260^a1

• c. ref. a la edad menor de edad παῖδες op. παρηκμακότες Arist.Pol.1275^a17, τοῖς ἀτελέσι ἔχουσι τὴν ἡλικίαν BGU 168.5 (II d.C.), παῖδα ἀτελῆ κ[αὶ ὀρ]φανήν PCol.173.8, cf. 17 (IV d.C.), καὶ γὰρ ἦσαν ἀτελεῖς οἱ πτηνοί Aesop.1.1

• escaso, pobre δεῖπνον ἀ. una cena frugal Amphis 29, γένειον ἀ. barba rala Hp.Art.41

• de la producción de un escritor mediocre Longin.14.3.

2 imperfecto, incompleto en sent. moral, de pers. πολλοὶ ἀτελεῖς μὲν τὰς φύσεις Pl.R.495d, οἱ ἀτελεῖς Chrysipp.Stoic.3.140, ἀ. εἰς ἡγεμονίαν Ph.2.417, cf. Eus.E.Th.3.15, Const.App.8.11.4

• fil. συλλογισμός Arist.APr.24^a13, λόγοι Plot.6.1.10, ἀρετή frente a σοφία Placit.2.7.7 (= Philol.A 16), cf. Plot.1.3.6, ὁ δ' ὑλικός frente a ὁ μὲν αἰθέριος Aristid.Quint.112.2

• en la fil. aristotélica imperfecto, no llevado a término de la potencia frente al acto κίνησις ... ἀτελὴς δέ· αἴτιον δ' ὅτι ἀτελὲς τὸ δυνατόν Arist.Ph.201^b32, cf. Plot.4.4.8

• mús., de una escala musical ἀτελῆ μὲν τετράχορδον ... τέλειον δὲ ὀκτάχορδον Aristid.Quint.14.15

• gram. ἀ. στιγμή del signo de puntuación imperfecto porque no cierra una cláusula, Sch.D.T.177.20

• χρόνοι del presente e imperfecto no acabado por su aspecto AB 891.21

• jur., de un proceso nulo por incomparecencia δίκη ἀ. καὶ ἄκυρος Pl.Lg.954e, Poll.8.62, cf. TEracl.1.158.

1 que no cumple un fin, inoperante, inútil νόος Pi.N.3.42, καπνός Simon.36.3, ἀτελέστατα ... κλαίειν Stesich.67, νόμος Cyr.Al.M.71.105B, χάρις Gr.Nyss.Ep.5.5, καὶ ἔ]ργα καὶ ἔπη TDA 69B.7 (Ática).

2 que no obtiene resultado, ineficaz c. dat. (Ἀπόλλων) ἀτελὴς ... μαντεύμασιν Pi.P.5.62, c. gen. ἀ. τοῦ ἔργου D.H.8.57, c. inf. (οἱ δικασταί) σῷσαι δ' ἀκύρους καὶ ἀτελεῖς And.4.9, c. περί y ac. ἀ. περὶ τὸ κρίνειν Arist.Pol.1281^b38

• abs. αἱ πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίαι αὐτῶν (ref. al hombre impotente) Plu.2.652d

• en fórmulas de defixión incapaz, impotente, TDA 69 B.6, cf. 68 A.3, 8.

3 fil. que no tiene una finalidad en rel. c. la causa final aristotélica τὸ ἄπειρον ἀτελές frente a ἡ δὲ φύσις ἀεὶ ζητεῖ τέλος Arist.GA 715^b15, ἡ φύσις μηθὲν μήτε ἀτελὲς ποιεῖ Arist.Pol.1256^b21.

4 que no tiene fin, inagotable Δαναΐδων ὑδρεῖαι Pl.Ax.371e, de un argumento ad infinitum Leont.H.Nest.M.86.1508D.

III econ.

1 de pers. exento de cargas o prestaciones gener. económicas, c. especificación de éstas en gen. καρπῶν ἀτελεῖς exentos de pagar los diezmos de la cosecha Hdt.6.46, λειτουργίας Isoc.15.156, cf. D.21.155, ἀ. πάντων exento de toda prestación pública Arist.Pol.1270^b4, φόρος IG 1³.61.32 (V a.C.), οἱ τεχνίται ἀτελεῖς τῆς στρατείας IG 2².1132.14 (III a.C.), λαμπαδαρχίας IPr.174.25 (II a.C.), ἀγγείων πεντακοσίων PMil.Vogl.208.10 (II a.C.)

• abs. exento de pagar los impuestos Lys.32.24, PAnt.187a.9 (II d.C.), BGU 2122.2 (II d.C.), PCair.Isidor.8.10 (IV d.C.).

2 de tierras, mercancías libre de tasas ἄρουραι Hdt.2.168, cf. 3.91, τὰ ἐπιόντα πάντα IChS 217.23 (Idalion V a.C.), cf. ICr.3.3.4.23 (Hierapitna II a.C.), ὁ σῖτος D.34.36, τὰ ἀργύρεια D.42.18

• de dinero sin deducciones, neto ὄβολος X.Vect.4.14, τριάκοντα μνᾶς D.27.9, νόμισμα IG 12(7).67.56 (Arcesine).

3 carente de gastos, gratuito s. cont., S.Fr.268, ἀτελῆ· ἀδάπανα Paus.Gr.α 166, cf. Hsch.

1 no iniciado c. gen. ἱερῶν h.Cer.481 τῆς τοῦ ὄντος θέας Pl.Phdr.248b, τοῦ τῆς ἀληθείας ... δράματος Meth.Symp.8.2

• abs. de Orfeo, Pl.Smp.179d, del no bautizado, Ath.Al.M.26.597c.

2 de la mujer soltera no iniciada en el matrimonio, no casada, fig. ref. a la filosofía ἔρημον καὶ ἀτελῆ φιλοσοφίαν λείποντες ... ὥσπερ ὀρφανὴν συγγενῶν Pl.R.495c.

V adv. -ῶς

1 de manera imperfecta, incompleta ἀ. ἔχειν Plot.3.8.9, cf. 1.3.6, ἀ. διδάσκειν Chrys.M.61.555.

2 sin limitación μετέχουσιν τῆς τοιαύτης κοινωνίας Arist.Pol.1275^a13.

ἀ·τελής, ής, ές :

I (τέλος, fin) sans fin, c. à d.

1 qui n’arrive pas à terme, qui n’aboutit pas, Od. 17, 546 ; Xén. Hell. 4, 8, 15 ||

2 sans effet, sans résultat, vain, Soph. El. 1012 ; Arstt. Pol. 1, 8, 12 ; etc. ||

3 inachevé, incomplet, imparfait, en parl. d’une construction, Thc. 8, 40 ; d’une victoire, Thc. 8, 27 ; de la croissance, Hpc. Art. 807 ; etc. ; πολῖται ἀ. Arstt. Pol. 3, 1, 5, citoyens ne jouissant pas de tous les droits (lat. non optimo jure) ; p. suite, qui n’est qu’ébauché, rudimentaire (œuf, animal, etc.) Arstt. G.A. 3, 21, 14 ; 4, 6, 1, etc. ||

4 sans fin, sans limite, Plat. Phil. 24b ||

5 act. qui ne conduit pas à terme, qui n’accomplit pas : νόος ἀ. Pd. N. 3, 40, esprit qui n’accomplit pas ses desseins ; ἀ. γίγνομαι μαντεύμασι, Pd. P. 5, 62, la prédiction de l’oracle ne se réalise pas en moi ; ἀτελῆ ἀποπέμπειν τινά, Plat. Conv. 179d, congédier qqn sans qu’il soit venu à bout de rien ; avec le gén. ἀ. τινος, Plat. Phædr. 248b ; DH. 8, 57, qui ne parvient pas ou ne réussit pas à faire qqe ch. ; avec l’inf. incapable de, And. 30, 12 ||

II (τέλος, cérémonie religieuse) non initié à, gén. Hh. Cer. 481 ; p. suite, impie, Spt. 3 Macc. 5, 42 ||

III (τέλος, charge) exempt d’impôts ou de charges, Hdt. 2, 168, etc. ; Lys. 908, 3 ; etc. ; avec un gén. τινος, Hdt. 1, 192, etc. Arstt. Pol. 2, 9, exempt de qqe charge ; τριηραρχίας, Dém. 465, 13 ; στρατείας, Dém. 568, 10, exempt de la triérarchie, du service militaire, etc. ; en parl. de choses, non taxé, Dém. 917, 26 ; en parl. de biens, de sommes d’argent, non grevé : ἀ. μνᾶ, Dém. 816, 8 ; ἀ. ὀβολός, Xén. Vect. 4, 14, mine ou obole franche de réduction, c. à d. nette, entière ; p. ext. franc d’obligations ou de frais, non coûteux, Soph. fr. 248 ; Amphis (Ath. 421a) ||

Cp. -έστερος, Hpc. 807e ; Bas. 1, 551a. Sup. -έστατος, Spt. l. c.

Étym. ἀ, τέλος.

…τῷ προθύρῳ ἐγενόμεθα, ἐπιστάντες περί τινος λόγου διελεγόμεθα, ὃς ἡμῖν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνέπεσεν · ἵνʼ οὖν μὴ ἀτελὴς γένοιτο, ἀλλὰ διαπερανάμενοι οὕτως ἐσίοιμεν, στάντες ἐν τῷ προθύρῳ διελεγόμεθα ἕως συνωμολογήσαμεν ἀλλήλοις. δοκεῖ οὖν μοι ,…

Plato, Protagoras
…ἀχέειν · μέγα γάρ τι θεῶν σέβας ἰσχάνει αὐδήν. ὄλβιος, ὃς τάδʼ ὄπωπεν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων · ὃς δʼ ἀτελὴς ἱερῶν ὅς τʼ ἄμμορος, οὔ ποθʼ ὁμοίων αἶσαν ἔχει φθίμενός περ ὑπὸ ζόφῳ εὐρώεντι. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάνθʼ…

NA, Homeric Hymns
…, τὸν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον. οὐχ ὁράᾳς ὅ μοι υἱὸς ἐπέπταρε πᾶσιν ἔπεσσι ; τῷ κε καὶ οὐκ ἀτελὴς θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ…

Homer, Odyssey
…πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν ἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος, κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι, αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ, σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν. πείθου · προνοίας…

Sophocles, Electra
…κυνῶν δὲ Ἰνδικῶν τοσοῦτο δή τι πλῆθος ἐτρέφετο ὥστε τέσσερες τῶν ἐν τῷ πεδίῳ κῶμαι μεγάλαι, τῶν ἄλλων ἐοῦσαι ἀτελέες, τοῖσι κυσὶ προσετετάχατο σιτία παρέχειν. τοιαῦτα μὲν τῷ ἄρχοντι τῆς Βαβυλῶνος ὑπῆρχε ἐόντα. ἡ δὲ γῆ τῶν…

Herodotus, The Histories
…τούτους ἡ ἀρετὴ κρείττων. τάχα δὲ καὶ μᾶλλον ἄν τις τέλος τοῦ πολιτικοῦ βίου ταύτην ὑπολάβοι. φαίνεται δὲ ἀτελεστέρα καὶ αὕτη · δοκεῖ γὰρ ἐνδέχεσθαι καὶ καθεύδειν ἔχοντα τὴν ἀρετὴν ἢ ἀπρακτεῖν διὰ βίου, καὶ πρὸς τούτοις κακοπαθεῖν…

Aristotle, Nicomachean Ethics
…τι ἄλλο πρὸς τούτοις · ἡμεῖς δὲ παρὰ πάντα ταῦτα φυλάξομεν τὸ ἡμέτερον. ποῖον ; μή ποτʼ αὐτῶν τι ἀτελὲς ἐπιχειρῶσιν ἡμῖν μανθάνειν οὓς θρέψομεν, καὶ οὐκ ἐξῆκον ἐκεῖσε ἀεί, οἷ πάντα δεῖ ἀφήκειν, οἷον ἄρτι περὶ…

Plato, Republic
…ὃ λέγω πρὸς ὑμᾶς ἐνδεικνύμενος, μάθετε. θνητὰ ἔτι γένη λοιπὰ τρία ἀγέννητα · τούτων δὲ μὴ γενομένων οὐρανὸς ἀτελὴς ἔσται · τὰ γὰρ ἅπαντʼ ἐν αὑτῷ γένη ζῴων οὐχ ἕξει, δεῖ δέ, εἰ μέλλει τέλεος ἱκανῶς εἶναι…

Plato, Timaeus
…μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἔνι. καὶ μάλα. ἀεὶ τοίνυν ὁ λόγος ἡμῖν σημαίνει τούτω μὴ τέλος ἔχειν · ἀτελῆ δʼ ὄντε δήπου παντάπασιν ἀπείρω γίγνεσθον. καὶ σφόδρα γε, ὦ Σώκρατες. ἀλλʼ εὖ γε, ὦ φίλε…

Plato, Philebus
…δοτέον διὰ τὴν τοῦ γένους ἀσθένειαν. ὁ δὲ γελῶν ἀνὴρ ἐπὶ γυμναῖς γυναιξί, τοῦ βελτίστου ἕνεκα γυμναζομέναις, ἀτελῆ τοῦ γελοίου σοφίας δρέπων καρπόν, οὐδὲν οἶδεν, ὡς ἔοικεν, ἐφʼ ᾧ γελᾷ οὐδʼ ὅτι πράττει · κάλλιστα…

Plato, Republic

Menu

Word wheel

ἀτελής

Saved

Recent