ἀτύμβευτος
ἀτύμβευτος, without burial
ἀτύμβ-ευτος, ον,
- without tomb, θάνατος AP 9.439 (Crin.); ὕβρις contemptuous neglect of burial, Onos. 36.2; τάφος ἀ. burial but not in a tomb, Opp. H. 5.346.
1 que no tiene tumba, insepulto
θάνατος
παῖς
νεκρός
τάφος
2 que desprecia la tumba e.e. el ser sepultado en una tumba
ἐπαχθῶς φέρει τὴν ἀτύμβευτον ὕβριν
ἀ·τύμβευτος, ος, ον, non enseveli dans une tombe, sans tombeau, Anth. 9, 439 ; Opp. H. 5, 346.
Étym. ἀ, τυμβεύω.
ἀτύμβευτος, unbegraben, τάφος, ohne Grabhügel, Opp. H. 5.346 ; θανάτου ἀτυμβεύτου λείψανον Crinag. 35 (IX.439).
ἀτύμβευτος
τυμβεύω
- without burial, Anth.