ἀφέλεια
ἀφέλεια, simplicity
ἀφέλ-εια, Ion. ἀφελείη, ἡ,
- simplicity, Hp. Decent. 3, Antiph. 163.8; περὶ τὴν δίαιταν Plb. 6.48.3; of style, Ath. 15.693f, Hermog. Id. 1.1, al.; opp. σφοδρότης, ib.II; of terminology, Gal. 10.269.
1 sencillez en el vestir y aspecto externo
εὐσχημοσύνη καὶ ἀ.
συμμετρία καὶ ἀ.
περὶ τὴν δίαιταν
τῆς τέχνης
• esp. del lenguaje y estilo literario
ἀρχαιότης καὶ ἀ. τῶν ποιησάντων
2 simpleza, ingenuidad excesiva
ὑπὸ ἀφέλειας ἐσπούδαζε κατασκευάζειν
ἀφέλεια, ας (ἡ) simplicité, naïveté, Antiph. (Ath. 446c) ; en parl. du genre de vie, Pol. 6, 48, 3 ; en parl. du style, Ath. 693f ||
➳ Ion. ἀφελίη, Hpc. 22, 43.
Étym. ἀφελής.
ἀφέλεια, ἡ, (Ebenheit, übertr.) Einfachheit, Schlichtheit, Pol. 6.48 Ael. V.H. 3.10, 8.27 Plut. oft.