ἀφεκτικός
ἀφεκτικός, abstemious
ἀφεκτ-ικός, ή, όν, (ἀπέχομαι)
- abstemious, Arr. Epict. 2.22.20; τὸ ἀ. Porph. Abst. 3.26: c. gen., ib. 3.1.
subst. τὸ ἀφεκτικόν abstinencia
τοῦ κακοποιεῖν
• ὁ ἀ. abstinente Arr.Epict.2.22.20.
ἀφεκτικός, ή, όν, qui s’abstient (de vin, de plaisirs, etc.) Arr. Epict. 2, 22, 20.
Étym. ἀπέχομαι.
ἀφεκτικός, enthaltsam ?