ἀχάλινος
ἀχάλινος, unbridled
ἀχάλῑν-ος [χᾰ], ον,
- unbridled, στόματα E. Ba. 386 (lyr.), cf. HF 382 (lyr.), Ar. Ra. 838, Pl. Lg. 701c; ἀχάλινα λέγειν APl. 16.223; ἀ. ὑπʼ ἀργύρου, i.e. uncorrupted by bribes, IG 9(1).270 (Atalante): neut. pl. as Adv., E. HF l.c.
1 desbocado, desenfrenado
ταῦρος
ἀχάλιν' ἐθόαζον
• fig. desenfrenado, irrespetuoso
στόμα(τα)
λόγοι
ἀναιδείη
• neutr. como adv.
ἀχάλινα λέγειν
2 fig. que no se deja dominar
ὑπ' ἀργύρου
ἀ·χάλινος, ος, ον [χᾰῑ] sans frein, au pr. et au fig. Eur. H.f. 383 ; Ar. Ran. 838 ; Plat. Leg. 707c.
Étym. ἀ, χαλινός.
ἀχάλινος, [ῑ], zügellos, ἵππος Eur. Herc.F. 383 ; Plut. Aem. 18 ; übertr., frech, στόμα Plat. Legg. III.701c ; Eur. Bacch. 385 ; ἀχάλινα λέγειν Ep.adesp. 255 (Plan. 223).
ἀχάλινος
- unbridled, Eur., Ar., etc.