ἀχαρακτήριστος Save DGE Bailly 2024 ἀχαρακτήριστος -ον no caracterizado, sin rasgo distintivo νοῦς Gr.Nyss.Eun.3.6.52, cf. Val.Gn. en Epiph.Const.Haer.5.7.33, Hippol.Haer.5.7. ἀ·χαρακτήριστος, ος, ον [χᾰ] sans caractère distinctif, Nyss. 3, 469a. Étym. ἀ, χαρακτηρίζω.