ἀχαλίνωτος
ἀχαλίνωτος, without bridle
ἀχαλῑν-ωτος ον,
- unbridled, ἵππος X. Eq. 5.3, D.H. 9.65, Ph. 1.313; στόματα AP 11.177 (Lucill.); ἀνάγκαι Orph. H. 55.13.
1 desembridado
ἵππος
• desenfrenado, a rienda suelta
ἀχαλινώτοις ἐπελάσαντες τοῖς ἵπποις
• fig. desenfrenado
στόματα
ὑπόσχεσις
2 indomable, que no admite trabas
ἀνάγκαι
ἀ·χαλίνωτος, ος, ον [χᾰῑ]
1 non bridé, sans frein, Xén. Eq. 5, 3 ; DH. 9, 65 ; etc. fig. Anth. 11, 177 ||
2 rebelle au frein, indomptable, Orph. H. 55, 13.
Étym. ἀ, χαλινόω.
ἀχαλίνωτος, ungezäumt, ἵππος Xen. re Eq. 5.3 ; zügellos, frech, στόμα Philip. 39 (XI.177); ἀνάγκη, unbezwinglich, Orph. H. 54.31.
ἀχαλίνωτος
- without bridle, Xen.