ἀχέτας

ἀχέτας or ἀχέτᾰ, Dor. and Att. for ἠχέτης (q. v.).

ἀχέτας, ὁ, dor. für ἠχέτης, tönend, κύκνος Eur. El. 151 ; Φοῖβος Dionys. ep. 2 ; τέττιξ Archi. 29 (VII.213); geradezu für die Zikade gesagt, Arist. H.A. 4.7 ; Ar. Av. 1095, Pax 1159.

ἀ¯χέτας

• 1shrill ἁ μὲν ἀχέταν Λίνον αἴλινον ὕμνει Θρ. 3. 6.