ἀχθηδών
ἀχθηδών, a weight, burden
ἀχθ-ηδών, όνος, ἡ,
- weight, burden, ἀ. κακοῦ A. Pr. 26.
- 2 metaph., vexation, annoyance, Th. 2.37, Pl. Lg. 734a; ἐρέσθαι τινὰ διʼ ἀχθηδόνα for the sake of teasing, Th. 4.40; μὴ πρὸς ἀχθηδόνα μου ἀκούσης Luc. Tox. 9.
peso, carga
τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦ
• fig. molestia, fastidio op.
ἡδονή
δι' ἀχθηδόνα
por molestarμὴ πρὸς ἀχθηδόνα μου ἀκούσῃς
no me atiendas a disgustoἀνοήτους ἀχθηδόνας τῇ ψυχῇ ἐπιφέρειν
δι' ἀχθηδόνα τῆς τοῦ Καίσαρος δυναστείας
• en un sent. físico desagrado, repulsión
τὰ κάκοσμα ... ὑπὸ ἀχθηδόνος φεύγει
ἀχθηδὼν ἐς πάντα
ἀχθηδόνι τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ
ἀχθηδών, όνος (ἡ)
1 poids accablant, lourde charge, fig. Eschl. Pr. 26 ||
2 p. suite, souci, chagrin, ennui, Thc. 2, 37 ; Plat. Leg. 734a ; δι’ ἀχθηδόνα, Thc. 4, 40, pour tourmenter (qqn).
Étym. ἄχθος ; pour la formation, cf. ἀλγηδών de ἄλγος.
ἀχθηδών, όνος, ἡ, eigtl. Last, Bürde, Aesch. Prom. 26 ; übertr., Schmerz, s. Plat. Crat. 419c (ἀπεικασμένον τῷ τῆς φορᾶς βάρει); auch im plur., Thuc. 2.37 ; ἐρέσθαι τινὰ διʼ ἀχθηδόνα, um ihn zu ärgern, 4.40 ; πρὸς ἀχθηδόνα ἀκούειν, mit Widerwillen, Luc. Tox. 9.
ἀχθηδών
- 1a weight, burden, Aesch.
- 2metaph. grievance, distress, vexation, annoyance, Thuc., Plat.; διʼ ἀχθηδόνα for the sake of teasing, Thuc. (From ἄχθος, as ἀλγηδών from ἄλγος.)