ἀχεύω
ἀχεύω, grieve, mourn
- grieving, mourning, ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων Il. 9.612, Od. 2.23; κεῖτʼ ἀχέων Il. 2.724; ἀχέουσά περ ἔμπης Od. 15.361, cf. Sapph. Supp. 1.11: c. acc., κῆρ ἀχέων grieving in heart, Il. 5.399; θυμὸν ἀχεύων ib. 869, 18.461, Hes. Op. 399: c. neut. Adj., πυκινόν περ ἀχεύων Od. 11.88; μέγʼ ἀχεύων 16.139: c. gen. causae, τῆς ἀχέων sorrowing for her, Il. 2.694, 18.446; Ὀδυσσῆος μέγʼ ἀχεύων Od. 16.139; so ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων Il. 20.298; τοῦγʼ εἵνεκα θυμὸν ἀχεύων Od. 21.318; later ἐπὶ σφετέροις ἀχέουσα παισί A.R. 3.643.
- II other forms (chiefly Ep.):
- 1 in causal sense, vex, annoy, redupl. aor. 2 ἤκᾰχε (but part. ἀκαχών intr., grieving, Hes. Th. 868): hence redupl. pres. ἀκᾰχίζω, fut. ἀκαχήσω, aor. 1 ἀκάχησα: c. acc. pers., μέγα δʼ ἤκαχε λαόν Il. 16.822, cf. Od. 16.427; ἐμὲ μεγάλως ἀκαχίζεις ib. 432; θανὼν ἀκάχησε τοκῆας by his death, Il. 23.223; ἑ μάλιστα ἤκαχʼ ἀποφθιμένη Od. 15.357; ἀκαχήσεις μηλοβοτῆρας h.Merc. 286.
- 2 Pass., ἄχομαι, ἄχνῠμαι, ἀκᾰχίζομαι, imper. ἀκαχίζεο, -ίζεν, Il. 6.486, Od. 11.486: pf. ἀκάχημαι 8.314, Ep. 3 pl. ἀκηχέδαται (with v.l. ἀκηχέαται) Il. 17.637; imper. ἀκάχησο A.R. 4.1324; inf. ἀκάχησθαι Il. 19.335; part. ἀκαχήμενος (accent. as a pres.) ib. 312, Ep. also ἀκηχέμενος 5.364, 18.29: plpf. ἀκαχήατο 12.179: aor. 2, 3 pl. ἀκάχοντο Od. 16.342; opt. ἀκαχοίμην, -οιτο, -οίμεθα, 1.236, Il. 13.344, 16.16, etc.:—in later Ep. pres. ἀκάχονται, impf. ἀκάχοντο, Q.S. 3.224, 5.652:—Constr.: abs., ἄχομαι Od. 18.256, 19.129; ἄχνυται Il. 18.62; ἀχνύμενος, like ἀχέων or ἀχεύων, 1.103, 241, etc.; ἀχνυμένῃ κραδίῃ 24.584; ἀχνύμενος κῆρ 7.428, 431, etc.; ἀκαχήμενος ἦτορ Od. 9.62, etc.; θυμὸν ἀκηχέμεναι Il. 18.29; ἀκαχήατο θυμόν 12.179: less freq. c. dat., ἀκαχίζεο θυμῷ 6.486; also κῆρ ἄχνυται ἐν θυμῷ, ἄχνυτο . . θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν 6.524, 14.38: c. gen. causae, grieve for, sts. with a part., ἀχνύμενός περ ἑταιροῦ, υἷος ἑοῖο, etc., 8.125, 24.550, etc.; σεῖο . . ἀχνύμεθα φθιμένοιο Od. 11.558, cf. 14.376, Il. 16.16; less freq. c. dat., οὔ κε θανόντι περ ὧδʼ ἀκαχοίμην Od. 1.236; ἀχνυμένη περὶ παιδί h.Cer. 77: later c. acc., lament, τὸ δʼ ἄχνυμαι Pi. P. 7.16; ἀχνύμενος μόρον Ἀντιγόνης S. Ant. 627: with part., ὁρόων ἀκάχημαι Od. 8.314, cf. Il. 17.637; μή τι θανὼν ἀκαχίζευ Od. 11.486, cf. Il. 6.486.—Once in Trag., S. l.c.; never in Prose.
estar dolido, angustiado c. ac. de rel.
θυμὸν ἀχεύων
πένθεσι λευγαλέοισι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἀχεύειν
πυκινόν περ ἀχεύων
τῆος μὲν Ὀδυσσῆος μέγ' ἀχεύων
ἀντιθέου γὰρ ἄνακτος ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
•V. ἄχνυμαι.
[ἄχος.]
To be grieved or troubled, grieve, sorrow. Only in pres. pple.: θυμὸν ἀχεύων (in his heart) Il. 5.869, Il. 18.461, Il. 23.566. Cf. Il. 9.612, Il. 24.128: Od. 2.23, Od. 4.100, Od. 11.88, Od. 21.318.
With genit. of person grieved for: ἄνακτος Od. 14.40. Cf. Od. 16.139.
- Iin pres. part. grieving, sorrowing, mourning, Hom.
- IIfrom the same Root !αχ, came also
- 1aor2 in Causal sense, to grieve, vex, annoy, distress, Hom.: so also, redupl. fut. ἀκαχήσω, Epic aor1 ἀκάχησα, Hom.; and a pres. ἀκαχίζω
- 2pass. to be grieved, distressed, Hom.; c. gen. causae, to grieve for a person, Hom.; rarely c. dat. to grieve at a personʼs death, Od.; the cause of grief also in partic., μή τι θανὼν ἀκαχίζεο Od.
- 3later c. acc. to lament, Soph.
-
…ἀφʼ ἑκάστης νηὸς ἐυκνήμιδες ἑταῖροι ὤλονθʼ · οἱ δʼ ἄλλοι φύγομεν θάνατόν τε μόρον τε. ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ, ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο, φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους. οὐδʼ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον ἀμφιέλισσαι, πρίν τινα…
Homer, Odyssey
-
…μὲν ἔπειτα κατὰ χθόνα πότνια Δηὼ στρωφᾶτʼ αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχουσα, οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἡδυπότοιο πάσσατʼ ἀκηχεμένη, οὐδὲ χρόα βάλλετο λουτροῖς. ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη οἱ ἐπήλυθε φαινολὶς ἠώς, ἤντετό οἱ Ἑκάτη, σέλας…
NA, Homeric Hymns
-
…μὲν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιὼ δʼ Ἀτρεΐδα μενέτην καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θʼ ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον · οὐδέ τι θυμῷ τέρπετο, πρὶν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος. μνησάμενος δʼ ἁδινῶς ἀνενείκατο φώνησέν τε · ἦ…
Homer, Iliad
-
…βρότον αἱματόεντα δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν. οὐδʼ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας · οἳ δὲ σιωπῇ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν. ὣς δʼ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον…
Homer, Iliad
-
…ἐβόλοντο θεοὶ κακὰ μητιόωντες, οἳ κεῖνον μὲν ἄιστον ἐποίησαν περὶ πάντων ἀνθρώπων, ἐπεὶ οὔ κε θανόντι περ ὧδʼ ἀκαχοίμην, εἰ μετὰ οἷς ἑτάροισι δάμη Τρώων ἐνὶ δήμῳ, ἠὲ φίλων ἐν χερσίν, ἐπεὶ πόλεμον τολύπευσεν. τῷ…
Homer, Odyssey
-
…γαῖαν ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο. ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας, ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων, ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων. ἦμος δʼ ἑωσφόρος εἶσι φόως…
Homer, Iliad
-
…χʼ ἕνα μοῦνον ἐπʼ οὔδεϊ φῶτα καθίσσαι, σκευάζοντα κατʼ οἶκον ἄτερ ψόφου, οἷʼ ἀγορεύεις · πολλοὺς δʼ ἀγραύλους ἀκαχήσεις μηλοβοτῆρας οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὁπόταν κρειῶν ἐρατίζων ἀντῇς βουκολίοισι καὶ εἰροπόκοις ὀίεσσιν. ἀλλʼ ἄγε, μὴ πύματόν τε…
NA, Homeric Hymns
-
…ἔβαλον προπάροιθε νεός, ἀνέγειρα δʼ ἑταίρους μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον · ὦ φίλοι, οὐ γάρ πω καταδυσόμεθʼ ἀχνύμενοί περ εἰς Ἀίδαο δόμους, πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ · ἀλλʼ ἄγετʼ, ὄφρʼ ἐν νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις…
Homer, Odyssey
-
…μάλιστα δʼ ἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγεʼ ἔθηκε. τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας · τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ ὡς ἑνός, οὗ μʼ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω, Ἕκτορος · ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι…
Homer, Iliad
-
…κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν. ὣς δʼ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ, ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας. ἦμος δʼ οὔτʼ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δʼ…
Homer, Iliad