ἀχθοφόρος
ἀχθοφόρος, bearing burdens
ἀχθο-φόρος, ον,
- bearing burdens, κτήνεα Hdt. 7.187; ὑποζύγια D.H. 1.85; μύρμηκες Ael. NA 2.25.
- II as Subst., porter, Gell. 5.3.2, Luc. Herod. 5.
que lleva la carga, de anim. de carga
κτήνεα
ὑποζύγια
ἡμίονοι, κάμηλοι
μύρμηκες οἱ ἀχθοφόροι
οἱ κοῦφοι
ἅμαξαι
ἅρματα
ναῦς
• de pers., gener. subst. o c. ἀνήρ cargador, mozo de cuerda Luc.Herod.5, Poll.7.130, Gal.3.267, D.C.62.6.2, Man.4.251, 443, Nonn.D.20.166, Agath.4.30.7
• ref. a una sirvienta
ἀχθοφόρου διὰ κόλπου
en su regazo propio para la cargaπερινοστεῖτε βαρεῖς κριταὶ καὶ ἀσθενεῖς ἀχθοφόροι
ἀχθο·φόρος, ος, ον, qui porte des fardeaux, en parl. de bêtes de somme, Hdt. 7, 187 ; DH. 1, 85 ; Luc. etc. ; ὁ ἀ. A. Gell. 5, 3, portefaix.
Étym. ἄχθος, φέρω.
ἀχθοφόρος, lasttragend, κτήνεα Her. 7.187 u. Sp., wie Ael. H.A. 2.25.
ἀχθοφόρος
φέρω
- bearing burdens, Hdt.