ἀωρί
ἀωρί, at an untimely hour, too early
ἀωρί (-εί PFay. 19.2 (ii A. D.)), Adv. of ἄωρος,
- at an untimely hour, too early, Heraclid.Com. 1.2, Luc. Bis Acc. 1, AP 12.116; ἀ. θανάτῳ ἀπέθανεν Ar. Fr. 663 cod.; νυκτὸς ἀωρί at dead of night, Theoc. 11.40, 24.38; ἀωρὶ τῶν νυκτῶν Antipho 2.1.4, 2.4.5; ἀωρὶ νύκτωρ (v.l. νυκτῶν) Ar. Ec. 741, Phalar. Ep. 141.2.
1 muy pronto, prematuramente
ἀ. πόντου κύματ' εὐρέως περᾷ
ἀλεκτρύονα ... παραλαβὼν ἀ. κοκκύζοντα καὶ πλανώμενον, κατέκοψεν
2 muy tarde
ἀ. τῶν νυκτῶν
ἀ. νύκτωρ
νυκτὸς ἀ.
τοῖς ἀ. βαδίζουσιν
τοῖς ἀ. δείπνων ἐπανιοῦσιν
ἐστὶ δ' ἀ. καὶ σκότος
οὐκ ἦν ἀ. λούστης
ἀωρί [ᾰῐ] à une heure indue, Héraclide com. (Ath. 532e) ; Luc. Bis acc. 1 ; Anth. 12, 116, 3 ; νυκτὸς ἀωρί, Thcr. Idyl. 24, 38 ; ἀ. τῆς νυκτός, Ant. 119, 39 ; Thcr. Idyl. 11, 40 ; ἀ. τῶν νυκτῶν, Ant. 115, 18 ; ἀ, νύκτωρ, Ar. Eccl. 741, à une heure indue de la nuit.
Étym. ἄωρος.
ἀωρί, adv. zu ἄωρος, zur Unzeit, zu früh, bes. um Mitternacht, intempesta nocte, mit νυκτῶν Ar. Eccl. 741 ; τῶν νυκτῶν Antiph. II α 4 ; νυκτὸς ἀωρί Theocr. 11.39 ; ohne den Zusatz, ἔστι ἀωρὶ καὶ σκότος Ep.adesp. 24 (XII.116); ἀωρὶ κοκκύζειν Heraclid. com. bei Ath. XII.532f ; vgl. Luc. Bis acc. 1 ; Polyaen. 2.34 ; ἀωρὶ θανάτῳ ἀπέθανεν, was B.A. 476 aus Ar. angeführt ist, kann schwerlich richtig sein, man vermutet ἀωροθάνατος.
ἀωρί
ἄωρος
- Adv. of ἄωρος, at an untimely hour, too early, Luc., Anth.; ἀωρὶ τῆς νυκτός at dead of night, Antipho, Theocr.