ἀωρία
ἀωρία, a wrong time
- wrong time: hence, untimely fate or death, Hld. 10.16; but ἀωρίη old age, Herod. 3.29; bad condition, πραγμάτων Procop. Arc. 14: pl., ἀωρίαι bad seasons, Plu. Isid. 2.371b; ἀωρία midnight, dead of night, Pherecr. 6D., Ael. Fr. 81; in full, ἦν ἀ. τῆς νυκτὸς μεσούσης Alciphr. 3.47: metaph., ἀωρίῃ τοῦ πρήγματος Aret. CD 1.4; darkness (figure of calamity), prob. in LXX Is. 59.9: acc. as Adv., ἀωρίαν ἥκειν to have come too late, Ar. Ach. 23; ποῦ βαδίζεις ἀωρίᾳ; whither so late? Luc. Asin. 24.
1 inoportunidad en ac. como adv. tarde, a destiempo
οἱ πρυτάνεις ... ἀωρίαν ἥκοντες
ποῖ βαδίζεις ἀωρίᾳ;
ἀωρίᾳ τάφον ὑπερβῆναι
• como subst. c. el gen. νυκτός bien entrada la noche, tarde en la noche
νυκτὸς ἀωρίᾳ
ἦν γὰρ ἀ. τῆς νυκτὸς μεσούσης
era la intempestiva hora de la medianoche
• abs. medianoche
ἐβάδιζον δ' ἀπὸ δείπνου· κνέφας δ' ἦν ἄρτι κοὐκ ἀ.
ἀ. ἦν
• fig. muerte intempestiva, prematura
ὁρῶ ὑμᾶς δακρύοντας ... τὴν ἀωρίαν τῆς κόρης ἐλεοῦντας
2 c. gen. mal momento, inoportunidad
ἀωρίῃ τοῦ πρήγματος
• abs. mala edad, vejez Herod.l.c.
• mala estación
οὐδ' ἀωρίαν τινὸς θέρους ἢ χειμῶνος ... παραλυπῆσαι τὴν ῥώμην λέγουσιν
ἀωρίαις καὶ δυσκρασίαις καὶ κρύψεσιν ἡλίου
• fig. calamidad, desgracia
μείναντες αὐγὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν
- a wrong time: acc. as adv., ἀωρίαν ἥκειν to have come too late, Ar.; ἀωρίαι at an unseasonable time, so late, Luc.