ἁλουργός
I teñido de púrpura auténtica
ἔρια
χιτωνίσκος
στολαί
χλανίδα ἁλουργάν
στρώματα
II subst.
1 τὸ ἁ. color púrpura (que va del granate al morado)
ἐρυθρὸν δὲ δὴ μέλανι λευκῷ τε κραθὲν ἁλουργόν
τὸ δὲ φοινικοῦν καὶ πράσινον καὶ ἁλουργὸν οὐ γίγνεται κεραννύμενον
rojo, verde y púrpura (considerados por Arist. los básicos del espectro y que agrupan rojo-naranja-amarillo, verde, azul-violeta) no se consiguen por mezclasτὸ φοινικοῦν καὶ ἁλουργὸν καὶ πράσινον καὶ κυανοῦν μεταξὺ τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος
διαφέρει τὸ ἁ. τοῦ ἐρυθροῦ
2 ὁ ἁ. tintorero
Ἰσαακ ἁλουργ(ός)