ἁπαλόχροος
ἁπαλόχροος, soft-skinned
ἁπᾰλό-χροος, ον, contr. ἁπᾰλό-χρους, χρουν; with heterocl. gen. ἁπαλόχροος, dat. -χροϊ, acc. -χροα:—
- soft-skinned, h.Ven. 14, Hes. Op. 519, Thgn. 1341, E. Hel. 373 (lyr.):—also ἁπᾰλό-χρως, χρωτος, ὁ, ἡ, Phryn. PS p.30 B.
que tiene piel delicada
νύμφαι
κούρη
αὐχήν
ἁπαλό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν (gén. -οος, dat. -οϊ, acc. -οα, acc. pl. -οας) [ᾰᾰ] à la peau tendre ou délicate, Hh. Ven. 14 ; Hés. O. 517 ; Anth. 12, 133 ; Nonn. D. 9, 192, etc.
Étym. ἁ. χρόα.
ἁπαλόχροος, zsgzn -χρους, gen. auch ἁπαλόχροος, Hes. O. 517, wie Theogn. 1341 ; acc. plur. ἁπαλόχροας H.h. Ven. 14 ; mit zarter, weicher Haut ; von der Jungfrau, παῖδα ἀπαλόχροα Mel. 40 (211.133); παλάμαις ἁπαλοχρόοις Anacr. 56.15.
ἁπαλόχροος
χρώς
- soft-skinned, Hhymn., Hes., etc.