ἁπαλός
ἁπαλός, soft to the touch, tender
- soft to the touch, tender: in Hom. mostly of the human body, ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν Il. 3.371; παρειάων ἁπαλάων 18.123; ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἦλθεν ἀκωκή 17.49; ἁ. πόδες 19.92; ἁ. τέ σφʼ ἦτορ ἀπηύρα, i. e. the life of young animals, 11.115; ἵεσαν αὐδὴν ἐξ ἁπαλῶν στομάτων Hes. Sc. 279; δέρα Sapph. 94.16 L.-P.; of persons, delicate, παῖδες Alc. Supp. 14.5; εὐμορφοτέρα . . τᾶς ἀπάλας Γυρίννως Sapph. 76; of flowers, ἄνθρυσκα Ead. 96.13 L.-P.; rare in Trag., and only in lyr., παρειά A. Supp. 70; βρέφος ἁ. E. IA 1285; βλέφαρον τέγγουσʼ ἁ. El. 1339; more freq. in Com., σισύμβριον Cratin. 239; κρέα Ar. Lys. 1063; δάκτυλοι Alex. 48; θερμολουσίαις ἁπαλοί Com.Adesp. 56; so in Prose, ἁ. ψυχή Pl. Phdr. 245a; of raw fruit, Hdt. 2.92, cf. X. Oec. 19.18; of tender meat, Id. An. 1.5.2; soft-boiled, of eggs, Cael.Aur. AP 2.18; of a gentle fire, Philem. 79.8, D.S. 3.25.
- II metaph., soft, gentle, ἁπαλὸν γελάσαι laugh gently, Od. 14.465; ἁ. δίαιτα soft, delicate, Pl. Phdr. 239c; τῶ αὐτῷ . . χρησώμεθα τεκμηρίῳ περὶ Ἔρωτα ὅτι ἁπαλός Id. Smp. 195e (also in Sup.); ἁ. εἴσπλους λιμένος, opp. τραχύς, Cratin. 357. Adv. ἁπαλῶς, ὀπτᾶν to roast moderately, Sotad.Com. 1.16: Comp. ἁπαλωτέρως, ἅπτεσθαι Hp. Art. 37.
- 2 in bad sense, soft, weak, ὡς ἁ. καὶ λευκὸς [οἶνος] Cratin. 183; λευκός, ἐξυρημένος, γυναικόφωνος, ἁ. Ar. Th. 192. [ᾰπᾰλος; for καλάμῳ . . ὑπᾱπάλῳ, in Theoc. 28.4, is corrupt.]
I
1 suave al tacto, delicado del cuerpo humano o de sus partes
δειρή
παρειαί
αὐχήν
πόδες
χρώς
στόματα
βλέφαρον
δάκτυλοι
κέρας
del miembro viril
• de mujeres
Γυρίννω
γυνή
• de niños y animales
βρέφος
Ἔρως
μοσχάριον
• de plantas
ἄνθρυσκα
ποίη
κλάδος
2 tierno de alimentos
κρέα
σισύμβριον
• de huevos pasado por agua Scrib.Larg.10.4, Marcell.Emp.20.9, 27, Theod.Prisc.Log.33, Cael.Aur.CP 2.18.110
• ligero
• blando
γῆ
χιών
II fig.
1 delicado, dulce, amable
ἦτορ
φρένες
θυμός
ψυχή
δίαιτα
ἡλίου ἀκτῖνες
ἦχος
πῦρ
• fácil, suave
εἴσπλους τοῦ λιμένος op. τραχύς
• neutr. como adv.
ἁπαλὸν γελάσαι
reír suavemente
2 afeminado
λευκός, ἐξυρημένος, γυναικόφωνος, ἁ.
III adv. -ῶς suavemente compar.
ἁπαλωτέρως ... ἅπτεσθαι
ὀπτᾶν
•Etim. desconocida, no son satisfactorias las relaciones que se proponen bien con gr. ἁβερός, bien con lat. sapere.
1. zacht, teer.
2. overdr. zachtaardig, teder; adv. acc. n.:
-ή, -όν.
- 1
Soft, tender, delicate: δειρήν Il. 3.371. Cf. Il. 13.202, Il. 17.49 = Il. 22.327, Il. 18.123, 177, Il. 19.285: χεῖρας Od. 21.151. Cf. Od. 22.16.
Epithet of the life or vital principle: ἦτορ Il. 11.115.
Of the feet, stepping delicately Il. 19.92.
- 2
In neut. ἁπαλόν
as adv.: ἁ. γελάσαι (app., on small provocation, idly) Od. 14.465.
- 1
- Isoft to the touch, tender, of the body, Hom., Soph.; of fresh fruit, Hdt.; of tender meat, Xen.
- IImetaph. soft, gentle, ἁπαλὸν γελάσαι to laugh gently, Od.; ἁπ. δίαιτα soft, delicate, Plat.
-
…μὲν ἔπειτα παῖδʼ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ · ἣ δʼ ἄρα πῦρ ἀνέκαιʼ · ἣ δʼ ἔσσυτο πόσσʼ ἁπαλοῖσι μητέρʼ ἀναστήσουσα θυώδεος ἐκ θαλάμοιο. ἀγρόμεναι δέ μιν ἀμφὶς ἐλούεον ἀσπαίροντα ἀμφαγαπαζόμεναι · τοῦ δʼ οὐ μειλίσσετο θυμός ·…
NA, Homeric Hymns
-
…ἠνεμόεσσαν Τρῶες ἐπιθύουσι · μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ ἑλκέμεναι μέμονεν · κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθʼ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς. ἀλλʼ ἄνα μηδʼ ἔτι κεῖσο · σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι ·…
Homer, Iliad
-
…; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ. πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη · τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες · οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδει πίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσʼ ἀνθρώπους · κατὰ…
Homer, Iliad
-
…πατρί · ἂψ δʼ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας · ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή, δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ. αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν…
Homer, Iliad
-
…Ἀφροδίτῃ ὡς ἴδε Πάτροκλον δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ, ἀμφʼ αὐτῷ χυμένη λίγʼ ἐκώκυε, χερσὶ δʼ ἄμυσσε στήθεά τʼ ἠδʼ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα. εἶπε δʼ ἄρα κλαίουσα γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσι · Πάτροκλέ μοι δειλῇ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ζωὸν…
Homer, Iliad
-
…γένοιτο, παῖδα νέον γεγαῶτα διὰ προθύροιο περῆσαι βουσὶ μετʼ ἀγραύλοισι · τὸ δʼ ἀπρεπέως ἀγορεύεις. χθὲς γενόμην, ἁπαλοὶ δὲ πόδες, τρηχεῖα δʼ ὕπο χθών. εἰ δὲ θέλεις, πατρὸς κεφαλὴν μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι · μὴ μὲν…
NA, Homeric Hymns
-
…μουσάων Ἑλικωνιάδων ἀρχώμεθʼ ἀείδειν, αἵ θʼ Ἑλικῶνος ἔχουσιν ὄρος μέγα τε ζάθεόν τε καί τε περὶ κρήνην ἰοειδέα πόσσʼ ἁπαλοῖσιν ὀρχεῦνται καὶ βωμὸν ἐρισθενέος Κρονίωνος. καί τε λοεσσάμεναι τέρενα χρόα Περμησσοῖο ἢ Ἵππου κρήνης ἢ Ὀλμειοῦ ζαθέοιο ἀκροτάτῳ Ἑλικῶνι…
Hesiod, Theogony
-
…πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς. ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφʼ ἦτορ ἀπηύρα · ἣ δʼ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι χραισμεῖν · αὐτὴν…
Homer, Iliad
-
…. πέπλόν μὲν γὰρ ἕεστο φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, εἶχε δʼ ἐπιγναμπτὰς ἕλικας κάλυκάς τε φαεινάς, ὅρμοι δʼ ἀμφʼ ἁπαλῇ δειρῇ περικαλλέες ἦσαν καλοὶ χρύσειοι παμποίκιλοι · ὡς δὲ σελήνη στήθεσιν ἀμφʼ ἁπαλοῖσιν ἐλάμπετο, θαῦμα ἰδέσθαι · Ἀγχίσην δʼ…
NA, Homeric Hymns
-
…, εὐξάμενός τι ἔπος ἐρέω · οἶνος γὰρ ἀνώγει ἠλεός, ὅς τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλʼ ἀεῖσαι καί θʼ ἁπαλὸν γελάσαι, καί τʼ ὀρχήσασθαι ἀνῆκε, καί τι ἔπος προέηκεν ὅ περ τʼ ἄρρητον ἄμεινον. ἀλλʼ ἐπεὶ οὖν…
Homer, Odyssey