ἁπαλότης
ἁπαλότης, softness, tenderness
ἁπᾰλό-της, ητος, ἡ,
- softness, tenderness, Hp. VM 22, Pl. Smp. 195d, X. Mem. 2.1.22; διʼ ἁπαλότητα Arist. Pol. 1336a10.
I
1 blandura
πολυσαρκία καὶ ἁ.
de una mujer
2 suavidad
θεοῦ
de Eros
3 fig. debilidad moral, PPalau Rib.inv.re.20 (IV d.C.) en St.Pap.1973.28.
II brote, yema
ἁπαλότης, ητος (ἡ) [ᾰᾰ] mollesse, délicatesse, Hpc. 18, 33 ; Xén. Mem. 2, 1, 22 ; Plat. Conv. 195d ; Arstt. Pol. 7, 17, etc.
Étym. ἁπαλός.
ἁπαλότης, ητος, ἡ, Zartheit, Weichlichkeit, Hippocr.; Plat. Symp. 195d ; Sp.
ἁπαλότης
from ἁπαλός
- softness, tenderness, Xen., etc.