ἀπαμβλύνω
ἀπαμβλύνω, to blunt the edge of
- blunt or dull the edge of, τὰ ξίφη D.C. 40.24 (Pass.).
- 2 mostly metaph., ἐλπίδα Pi. P. 1.82 (tm.); of a person, τεθηγμένον τοί μʼ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ A. Th. 715; τὰ λευκὰ τῶν τριχῶν ἀπαμβλύνει τὸν νοῦν Herod. 1.67; φάος ὄσσων Opp. H. 4.525; tone down, take the edge off a phrase, Plot. 3.6.12:—more freq. in Pass., to be blunted, lose its edge or force, ὥρη μὲν ἀπήμβλυνται, θυμὸς δὲ μενοινᾷ Hom. Epigr. 12, cf. S. Eleg. 6; γηράσκοντι συγγηράσκουσι αἱ φρένες καὶ ἐς τὰ πρήγματα πάντα ἀπαμβλύνονται Hdt. 3.134; ἀπαμβλυνθήσεται γνώμην A. Pr. 866; ἡμῖν -ύνεται ἡ δικαιοσύνη is indistinctly seen, Pl. R. 442d.
- II = foreg., J. BJ 4.8.3 (s. v.l.).
I tr.
1 fig. embotar, debilitar, quitar el filo
τεθηγμένον τοί μ' οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ
τὰ λευκὰ τῶν τριχῶν ἀπαμβλύνει τὸν νοῦν
2 malograr, hacer abortar
δένδρων καρποὺς ἀπαμβλύνειν ... καὶ γυναικῶν γονάς
3 enturbiar
φάος ὄσσων
II intr., en v. med.-pas.
1 mellarse, embotarse en v. pas.
τὰ ξίφη
2 debilitarse, embotarse
ὥρη
la juventudγηράσκοντι (αἱ φρένες) ἀπαμβλύνονται
ἀπαμβλυνθήσεται γνώμη
τὰς περί πόσιν καὶ βρῶσιν ἐπιθυμίας ἀπημβλυσμένας
ἡμῖν ἀπαμβλύνεται ... δικαιοσύνη
vemos borrosamente la justicia
- 1blunt the edge of, met. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας P. 1.82
- to blunt the edge of a sword: metaph., τεθηγμένον τοί μʼ οὐκ ἀπαμβλύνεις λόγωι Aesch.:—Pass. to be blunted, lose its edge, Aesch, Plat.