ἄιστος

[ἄιστος v. ἄισος.]

ἄιστος (ϝιδεῖν): unseen; οἴχετʼ ἄιστος, ἄπυστος, Od. 1.242; καί κέ μʼ ἄιστον ἔμβαλε πόντῳ, ‘to be seen no more.’