ἄκμητος
ἄκμητος, unwearied; not causing pain
ἄκμητος, ον, Lyr. ἄκμ-ατος S. Ant. 609 Jebb,
- = ἀκμής, unwearied, ποσίν h.Ap. 520, Onos. 10.5.
- II not causing pain, Nic. Th. 737.
I
1 infatigable
ἄκμητοι λόφον προσέβαν ποσίν
ἄ. σώματα
2 que no produce dolor
τύμμα
ἄ. καὶ ἀνώδυνος
3 de hoja perenne
περσ<ε>ίη
II adv. -ως incesantemente Procl.in R.2.162.
ἄ·κμητος, ος, ον :
1 non fatigué, infatigable, Hh. Ap. 520 ||
2 qui ne blesse point, Nic. Th. 737.
Étym. ἀ, κάμνω.
ἄκμητος, 1) unermüdet, Hom. h.Ap. 520 ; Orph. Arg. 361.
2) schmerzlos, Nic. Th. 737 τύμμα.
2) schmerzlos, Nic. Th. 737 τύμμα.
ἄκμητος
κάμνω, ἀκμής, Hhymn.