ἀκμηνός
ἀκμηνός, full-grown
ἀκμηνός, ή, όν, (ἀκμή)
- full-grown, θάμνος ἐλαίης Od. 23.191; νυμφῶν ἃς ἀκμηνὰς καλοῦσιν Paus. 5.15.6, cf. Jul. Laod. in Cat.Cod.Astr. 5(1).189.
1 adj. vigoroso, crecido, desarrollado
θάμνος ἐλαίης
2 subst. mozo, joven
ὁ δὲ Ἄρης (sc. ἐπιτήδειος) ... ἀκμήνοις
(en serie con soldados, comandantes, herreros, etc.)
• como n. de unas ninfas, Paus.5.15.6.
ἀκμηνός, ή, όν, qui est dans toute sa force ou sa fraîcheur, mûr, Od. 23, 191 ; Paus. 5, 15, 6.
Étym. ἀκμή.
ἀκμηνός, (ἀκμή), ausgewachsen, Hom. einmal, Od. 23.191 θάμνος τανύφυλλος ἐλαίης ἀκμηνὸς θαλέθων· πάχετος δʼ ἦν ἠΰτε κίων ; – Paus. 5.15, 6 νύμφαι, = ἀκμάζουσαι. – Vgl. Lehrs Aristarch. p. 311.
ἀκμηνός
[ἀκμή in sense highest point.]
In its prime, flourishing: θάμνος ἐλαίης Od. 23.191.
ἀκμηνός (ἀκμή): full-grown, Il. 23.191†.
ἀκμηνός
ἀκμή
- full-grown, Od.