Logeion | ἄμβροτος

ἄμβροτος, ον, also η, ον Pi. Fr. 75.17, Tim. Fr. 7: (v. βροτός):— poet. Adj.

immortal, divine, of persons as well as things, θεὸς ἄ. Il. 20.358, Od. 24.445, Pi. N. 10.7; θεά A. Eu. 259 (lyr.); ἄμβροτε Φάμα, of an oracle, S. OT 158 (lyr.).
- - 2 epith. of all belonging to the gods, αἷμα Il. 5.339; ἵπποι 16.381; τεύχεα 17.194, κρήδεμνον Od. 5.347; ἱστός 10.222; νύξ 11.330:—also Pythag., = five, Theol.Ar. 32.

I

1 que huele a ambrosía, que exhala una fragancia divina ἔλαιον h.Ven.62, ἄμβροτα δῶραdones de ambrosía o aceite perfumado divino para realzar la belleza Od.18.191, εἶδαρ h.Ap.127, h.Ven.260

• esp. de los vestidos y objetos de los dioses o regalo de éstos a los hombres, en algunos casos al menos c. ref. a su olor εἵματα Il.16.670, 680, Od.7.265, h.Hom.6.6, h.Ap.184, τεύχεα Il.17.194, 202, κρήδεμνον de Leucótea Od.5.347, ἱστόν de Circe Od.10.222.

2 en gener. divino, maravilloso de la voz de las Musas ὄσσα Hes.Th.43, Μοῦσαι μὲν ... ὑμνεῦσίν ῥα θεῶν δῶρ' ἄμβροτα ἠδ' ἀνθρώπων τλημοσύνας h.Ap.190, ὄψις de los misterios, Ar.Th.1154, ἔγχος del rayo de Zeus, Ar.Au.1749

• subst. ἄμβροτα cosas divinas Emp.B 21.4.

II inmortal de los dioses θεός Il.20.358, 22.9, 24.460, Od.24.445, Hes.Fr.240.10, Διὸς ἀμβρότυ[ο Corinn.(?) 37.10, cf. Pi.N.10.7, θεά A.Eu.259, Μοῦσα Emp.B 131.1, Φάμα S.OT 158, παῖς Hymn.Curet.17, Ζεὺς ἄμβροτος ἔπλετο νύμφη Orph.Fr.21a.4, de Ártemis, Orph.H.36.9

• en rel. c. los dioses: de su sangre Il.5.339, γλάγος ἄ. Ἥρης Nonn.D.40.421, Φιλότητος ... ἄ. ὁρμή Emp.B 35.13

• de la noche y la aurora νύξ Od.11.330, ἄμβροτον ... Ἀο[ῦς] ... φάος B.17.42

• de animales y vegetales divinos ἵπποι Il.16.381, 867, βόες h.Merc.71, λείμακες Lyr.Adesp.8(a).1

• en lit. crist. θεός Synes.Hymn.6.3, de Cristo, Synes.Hymn.7.2, εἶδος Nonn.Par.Eu.Io.21.1.

III entre los pitagóricos el número cinco, Theol.Arith.32.

ἄ·μβροτος, ος, ον :

1 immortel, de nature divine, Il. 20, 358 ; Od. 24, 445 ; Pd. N. 10, 7 ; Eschl. Eum. 259 ||

2 qui concerne les immortels, des dieux, Il. 5, 338, etc. ; Od. 5, 347 ; Ar. Av. 1749, Th. 1151 ; A. Rh. 2, 669, etc. ||

3 procuré par les dieux : νὺξ ἄ. Od. 11, 330, la nuit divine (cf. ἀμβροσιός) ||

➳ Voc. -ε, Soph. O.R. 158. Fém. -η, Pd. fr. 3, 15.

Étym. ἀ, *μβροτός, d’où βροτός.

ἄμβροτος -ον [ἀ-, βροτός] onsterfelijk.

ἄμβροτος, unsterblich (= ἄβροτος, das μ des Wohllautes halber eingeschaltet); fem. ἀμβρότη Pind. fr. 46, νὺξ ἄμβροτος Hom. Od. 11.330 ; θεός Il. 20.358, 22.9, 24.460, Od. 24.445 ; alles was Göttern gehört oder von ihnen herrührt, αἷμα Il. 5.339, 870 ; εἵματα Il. 16.670, 680, Od. 7.260, 265, 24.59 ; κρήδεμνον Od. 5.347 ; τεύχεα Il. 17.194, 202 ; ἵπποι 16.381, 867 ; ἱστός Od. 10.222 ; δῶρα Od. 18.191 ; Od. 8.365 ἔνθα δέ μιν Χάριτες λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ ἀμβρότῳ, οἷα θεοὺς ἐπενήνοθεν αἰὲν ἐόντας, vgl. ἀμβροσία, ἀμβρόσιος ; – Od. 11.330 νὺξ ἄμβροτος, vgl. ἄβροτος, ἀμβρόσιος ; – θεός Pind. N. 10.7 ; θεῶν πραπίδες I. 7.30 ; θεά Aesch. Eum. 249 ; Ἀθάνα Soph. O.R. 159 ; φάμα Soph. O.R. 158 ; ἔπεα Ant. 1121. Bei Sp. Ep. übh. = schön, Anth.; Mosch. 2.91 ὀδμή.

ἄμβροτος 1

-ον. = ἀμβρόσιος.: εἵματα Il. 16.670, 680: Od. 7.260, 265, Od. 24.59, ἐλαίῳ Od. 8.365, νύξ Od. 11.330.

ἄμβροτος 2

[ἀ-1 + (μ)βροτός.]

- 1
  Immortal Il. 20.358, Il. 22.9, Il. 24.460: Od. 24.445.
  
  Of horses Il. 16.381 = 867.
- 2
  Of or belonging to a god, divine Il. 5.339, 870: Od. 5.347.
- 3
  Befitting a god Il. 17.194, 202: Od. 10.222.
- 4
  App., conferring divine qualities: δῶρα Od. 18.191.

ἄμβροτος, -α -ον

1immortal Διομήδεα δʼ ἄμβροτον ξανθά ποτε Γλαυκῶπις ἔθηκε θεόν N. 10.7 ἀλλʼ οὔ σφιν ἄμβροτοι τέλεσαν εὐνὰν θεῶν πραπίδες I. 8.30 ]ἐλαύνεις ἀνʼ ἀμβροτ[ Pae. 3.16 λεχέων ἐπʼ ἀμβρότων[ Pae. 6.140 τότε βάλλεται, τότʼ ἐπʼ ἀμβρόταν χθόν ἐραταὶ ἴων φόβαι fr. 75. 16.

inmortal

de Selene ἐνεύχομαί σοι, ... ἄμβροτε, ἐπήκοε
a ti te suplico, inmortal, atenta P IV 2270

ἄμβροτος (βροτός): immortal, divine; θεός, Il. 20.358, and like ἀμβρόσιος (αἷμα, τεύχεα, νύξ, Od. 11.330).

ἄμβροτος a_privat, βροτός with μ inserted; like lengthd. form ἀμβρόσιος.

- - 1immortal, divine, Hom., Aesch.
  - 2νὺξ ἄμβροτος, like ἀμβροσίη νύξ, Od.;— then of all things belonging to the gods, Hom.

Menu

Word wheel

ἄμβροτος

Saved

Recent