Logeion | ἄμουσος

ἄμουσ-ος, ον,

without song, of fishes, Emp. 74; but usu. without the Muses, i.e. without taste or refinement, rude, E. Ion 526, Ar. V. 1074; ἄ. καὶ ἀφιλόσοφος Pl. Sph. 259e; ἄ. ἡδονή, ἁμαρτήματα, gross pleasure, faults, Pl. Phdr. 240b, Lg. 863c; ἄ. ἐστι, c. inf., it is incongruous, Ar. Th. 159; τῶν Λειβηθρίων ἀμουσότερος, prov. for lowest degree of mental cultivation, Zen. 1.79: Sup., γλῶττα -οτάτη Agath. 2.28. Adv. -ως Pl. Hp.Ma. 292c.
- II of persons, unmusical, Id. Sph. 253b, al.
- - 2 of sounds, unmusical, discordant, ἄμουσʼ ὑλακτεῖν E. Alc. 760; ἀμουσόταται ᾠδαί Ph. 807, etc. Adv. -ως Jul. Or. 8.247d.

I de pers.

1 falto de la inspiración de las Musas tb. en sent.

2 Plu.2.744e, 2.745c, Luc.ITr.26, GVI 1862.3 (I/II a.C.).

3 desconocedor de la música y poesía al tiempo inculto, carente de refinamiento ποιητὴν δ' ἄρα Ἔρως διδάσκει, κἂν ἄ. ᾖ τὸ πρίν E.Fr.663, (γυνή) ἄμουσος φύσει Pl.R.455e, νοῦς Plu.2.405a, cf. E.Io 526, Ar.V.1074, X.Oec.12.18, Pl.R.335c, 349e, Phd.105e, Tht.144e, Sph.253b, Arist.Ph.188^b2, Philostr.VA 6.11, Vitr.1.1.13

• ignorante del canto de los peces, Emp.B 74, cf. Luc.Im.13

• grosero del cerdo, Plu.2.670a.

II de cosas

1 de sonidos no musical, discordante ἄμουσ' ὑλακτῶν E.Alc.760, ᾠδαί E.Ph.807

• ret. disonante de una perífrasis, Longin.28.1.

2 de abstr. grosero, rudo ἡδονή Pl.Phdr.240b, ἁμαρτήματα Pl.Lg.863c, σπουδή Pl.Ep.323d, ῥαθυμία Anaximen.Rh.1421^a33, γλώττη Agath.2.28.3, σκώμματα Longin.34.2

• ret. inelegante σύνθεσις Demetr.Eloc.68

• chocante ἄμουσόν ἐστι ποιητὴν ἰδεῖν ἀγρεῖον ὄντα καὶ δασύν Ar.Th.159.

III adv. -ως

1 incultamente, sin elegancia Plu.2.107e, Iul.Or.4.247d, Ph.1.354.

2 de manera no musical, discordante Pl.Hp.Ma.292c, Philostr.Im.2.15.

ἄ·μουσος, ος, ον :

I étranger aux muses, c. à d. aux lettres, aux arts, d’où :

1 grossier, sans goût, Eur. Ion 526 ; Plat. Rsp. 411d ; joint à ἀφιλόσοφος, Plat. Soph. 259e, à ἀγράμματος, Plat. Tim. 23b ; en parl. de choses (plaisir, faute, etc.) Plat. Phædr. 240b, Leg. 863c ||

2 sans art, non façonné, inexpérimenté, Ar. Vesp. 1074 ; Plut. M. 405f ||

3 en parl. de choses, dissonant, discordant, Eur. Alc. 760, Ph. 807 ||

II particul. qui ne connaît pas la musique, Xén. Œc. 12, 18 ; Plat. Soph. 253b, etc. ||

Cp. -ότερος, Plat. Rsp. 546d ; Plut. M. 670a. Sup. -ότατος, Eur. Ph. 807 ; Plut. M. 150f.

Étym. ἀ, μοῦσα.

ἄ-μουσος -ον [μοῦσα]
1. stijlloos, onbeschaafd, lomp, van pers: οὐ φιλῶ φρενοῦν ἀμούσους ... ξένους ik houd er niet van om onbeschaafde vreemdelingen te onderrichten Eur. Ion 526; van zang: ἄμουσ(α) ὑλακτῶν onwelluidende liederen jankend Eur. Alc. 760.
2. van pers. niet muzikaal.

ἄμουσος, von Musik nichts verstehend, dem μουσικός entgegengesetzt, Plat. Soph. 253b, u. öfter, wie Xen. Oec. 12.18 ; übh. ohne feinere musische Bildung, einfältig u. geschmacklos, ποιητής Ar. Th. 159 ; καὶ ἀφιλόσοφος Plat. Soph. 259e ; καὶ ἀγράμματος Tim. 23b (wie καὶ ἀπαίδευτος Aesch. 1.166); καὶ ἀσχήμων φύσις Rep. VI.486d ; ἡδονή Phaedr. 2400 ; μεγάλα καὶ ἄμουσα ἁμαρτήματα Lys. 863c ; ungebildet, Ar. Vesp. 1074 ; ἀμουσόταται ᾠδαί, Eur. Phoen. 814, unmusischer, grauser Gesang, vom Rätsel der Sphinx (Schol. κακ ὀμουσον τὸ αἴνιγμα), wie Orph. H. 64 δῆρις ἄμουσος, des Ares ; öfter Plut.; sprüchw. ἀμουσότερος Λειβηθρίων, Zenob. 1.79, von höchster Rohheit.
• Adv ., geschmacklos, Plat. Hipp. mai. 292c.

ἄμουσος μοῦσα

- Iwithout the Muses, without taste, unrefined, inelegant, rude, gross, Eur., Ar.:—adv. ἀμούσως Plat.
- IIunmusical, Eur.; ἀμουσόταται ᾠδαί Eur.

Menu

Word wheel

ἄμουσος

Saved

Recent