ἄχυμος
ἄχυμος, without flavour
ἄχῡμ-ος, ον,
- without flavour, Arist. Metaph. 989b10, Sens. 443a11, Xenocr. 45; tasteless, of water, Thphr. CP 6.3.1.
que no tiene sabor, insípido
οὐσία
τὰ στοιχεῖα ... ἄχυμα
τὸ ὕδωρ
οἱ δ' ὀπτώμενοι ἀχυμότεροι δυσέκκριτοί τε
ἄ·χυμος, ος, ον [ῡ] sans suc, Arstt. Metaph. 1, 8, 13, etc. ; Th. Plut.
Étym. ἀ, χυμός.
ἄχυμος, [ῡ], = ἄχυλος, Arist. sens. 5.4.