ἀχρωμάτιστος
ἀχρωμάτιστος, uncoloured
ἀχρωμ-άτιστος [μᾰ], ον,
- uncoloured, Arist. Mete. 371b9, 377b1, Thphr. Od. 31. Adv. -τως [Lib.]Decl. 30.5.
1 que no tiene color
πνεῦμα ... οὐκ ὁρᾶται, διὰ τὸ ἀχρωμάτιστον εἶναι
σῶμα ἀ.
κεχρωματισμένα
2 adv. -ως sin color
ἀχρωματίστως γὰρ τὸ κάλλος ὁρᾷ παρ' ἑαυτῇ <καὶ> συμμεμόρφωται
ἀ·χρωμάτιστος, ος, ον [μᾰ] non coloré, Arstt. Meteor. 3, 1, 6, etc. ; Th. Od. 31 ; etc.
Étym. ἀ, χρωματίζω.
ἀχρωμάτιστος, ungefärbt, Plut. adv. Col. 7.