ἄχρωμος
ἄχρωμ-ος, ον,
- = foreg. 2, Hp. Epid. 7.122, Artem. 4.44: Comp., οὐδὲν -ότερον Hierocl. Facet. 203:—hence Subst. ἀχρωμία, ἡ, Gloss.
que no se ruboriza, desvergonzado
ἦν γὰρ αὐτῷ ἡ ἐργασία ἄ.
ἄ·χρωμος, ος, ον, dont le visage ne se colore pas, qui ne rougit pas, sans pudeur, Hpc. 1240d ; Artém.
Étym. ἀ, χρῶμα.
ἄχρωμος, 1) ohne Farbe.
2) schamlos, πορνείη Hippocr., wie ἐργασία ἄχρωμος Artemid. 4.42.
2) schamlos, πορνείη Hippocr., wie ἐργασία ἄχρωμος Artemid. 4.42.