ἄχρυσος
ἄχρυσος, without gold
ἄχρῡσος, ον,
- without gold, ἄ. καὶ ἀνάργυροι Pl. Lg. 679b, cf. Ath. 6.231e.
carente, desprovisto de oro
πλούσιοι δ' οὐκ ἄν ποτε ἐγένοντο ἄχρυσοί τε καὶ ἀνάργυροι ὄντες
no habrían llegado jamás a ricos estando desprovistos de oro y plataσυβήνη ἐλε]φαντίνη ἄ.
ἄχρυσον κεφαλήν
• de pers. sin dinero, pobre
ἡ γυνὴ ἄχρυσος καὶ ἀπόρφυρος καὶ ἀφελὴς πάρεστιν
ἄ·χρυσος, ος, ον [ῡ]
1 sans or, Plat. Leg. 679b ; part. sans ornements d’or, Plut. ||
2 p. suite, pauvre, Ath. 231e.
Étym. ἀ, χρυσός.
ἄχρυσος, [ῡ], ohne Gold, καὶ ἀνάργυρος Plat. Legg. III. 679b ; dah. arm, Ath. VI.231e ; ohne Goldschmuck, γυνή Plut. cupid.divit. 10.