Ἀθᾶναι
Ἀ˘θᾱναι (-αι, -ᾶν, -αις(ι), -αισιν.)
- 1Athens κρανααῖς ἐν Ἀθάναις O. 7.82 ἐν Ἀθάναις O. 9.88 κρανααῖς ἐν Ἀθάναισι O. 13.38 αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι P. 7.1 ταῖς μεγάλαις Ἀθάναις N. 2.8 Κλεωναίου τʼ ἀπʼ ἀγῶνος ὅρμον στεφάνων πέμψαντα καὶ λιπαρᾶν εὐωνύμων ἀπʼ Ἀθανᾶν N. 4.19 χρὴ δʼ ἀπʼ Ἀθανᾶν τέκτον ἀεθληταῖσιν ἔμμεν N. 5.49 οἵ τε κρανααῖς ἐν Ἀθάναισιν ἅρμοζον στρατόν N. 8.11 Ἐρεχθειδᾶν χαρίτεσσιν ἀραρὼς ταῖς λιπαραῖς ἐν Ἀθάναις I. 2.20 ἐν γουνοῖς Ἀθανᾶν, ἔν τʼ Ἀδραστείοις ἀέθλοις (Heyne: Ἀθηνᾶν codd.) I. 4.25 θεοί, πολύβατον οἵ τʼ ἄστεος ὀμφαλὸν θυόεντʼ ἐν ταῖς ἱεραῖς Ἀθάναις οἰχνεῖτε πανδαίδαλόν τʼ εὐκλέʼ ἀγοράν fr. 75. 4. ὦ ταὶ λιπαραὶ καὶ ἰοστέφανοι καὶ ἀοίδιμοι κλειναὶ Ἀθᾶναι fr. 76. 2.