Ἀθάνα
Ἀθάνα, Ἀθᾶναι, Ἀθᾱναία, Dor. for Ἀθην-, v. Ἀθήνη.
Ἀθάνα, -ναι, -ναία, v. Ἀθηνᾶ, -ναι, -ναία.
Ἀ˘θᾱνα, Ἀθᾱναία
- 1Athene cf. Παλλάς. πατέρος Ἀθαναία κορυφὰν κατʼ ἄκραν ἀνορούσαισʼ (Byz.: Ἀθηναία codd.) O. 7.36 “θέμεν Ἱππίᾳ βωμὸν εὐθὺς Ἀθάνᾳ.” v. Paus. 2. 4. 5 O. 13.82 μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς, ἁγεῖτο δʼ Ἀθάνα ἐς ἀνδρῶν μακάρων ὅμιλον P. 10.45 τέχνᾳ τάν ποτε Παλλὰς ἐφεῦρε θρασειᾶν Γοργόνων οὔλιον θρῆνον διαπλέξαισʼ Ἀθάνα P. 12.8 θρασεῖʼ Ἀθάνα N. 3.50 “θέλεις <ναίειν ἐμοὶ> σύν τʼ Ἀθαναίᾳ κελαινεγχεῖ τʼ Ἄρει” Zeus speaks N. 10.84 (Ζεύς) ὃς καὶ τυπʼ εὶς ἁγνῷ πελέκει τέκετο ξανθὰν Ἀθάναν fr. 34 Ἁφαίστου παλάμαις καὶ Ἀθά[νας of the building of the third Delphic temple of Apollo Πα. 8. 66. ]Ἀθάνας[ fr. 215c. 1. test. fr. 262 v. Ῥῆσος; v. fr. 146.