ἐθειράς

ἐθειράς, άδος, ἡ,

• = ἔθειρα, an old reading in Od. 16.176, for γενειάδες, cf. Sch. Theoc. 1.34.

ἐθειράς, άδος, ἡ, bei Homer einmal, als var. lect. Od. 16.176, vom Barte des Odysseus, κυάνεαι δʼ ἐγένοντο ἐθειράδες ἀμφὶ γένειον, bessere Lesart γενειάδες, Scholl. Theocrit. 1.34 ἐθειράζοντες : κομῶντες τὰς τρίχας, οὐ γενειῶντες, ὥς τινες· ἔθειρα γὰρ ἡ τῆς κεφαλῆς θρίξ· ὅθεν Ἀριστοτέλης ἐν Ὁμήρῳ ἔγραψεν κυάνεαι δʼ ἐγένοντο γενειάδες ἀμφὶ γένειον, οὐκ ἐθειράδες. Für Ἀριστοτέλης schreibt Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 41, 115 Ἀρίσταρχος, gewiß mit Recht.