ἐθελητός
deseado, voluntario
κόπος
ἐθελητός, ή, όν, volontaire, Soph. O.C. 527 conj. p. αὐθαίρετος.
Étym. vb. d’ἐθέλω.
ἐθελητός, freiwillig, Soph. O.C. 527, frühere Conj. Hermanns für αὐθαίρετος.
deseado, voluntario
κόπος