Logeion | ἔθειρα

ἔθειρα, ἡ,

hair, poet. Noun, Hom. only in Il., and always in pl., either of a horseʼs mane, 8.42; or of the horsehair crest on helmets, 16.795, 19.382.
- II later sg., hair of the head, Pi. I. 5(4).9, A. Pers. 1062 (lyr.), E. Hel. 1124 (lyr.), Theoc. 5.91, etc.: also pl., h.Ven. 228, A. Ch. 175, E. Hel. 632, Euph. 23, IG 3.1376, etc.; of a lionʼs mane, Theoc. 25.244; porcupineʼs quills, Opp. C. 3.395; a birdʼs feathers, ib. 123; κρόκου θυόεσσαν ἔθειραν, of the filiform stigmas of the saffron, Mosch. 2.68.

I no de pers., gener. plu.

1 crin

a) de caballo (ἵππω) χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε Il.8.42, 13.24, cf. Euph.31.2

• utilizada como adorno o penacho del casco καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι Il.22.315, 19.382, μιάνθησαν δὲ ἔθειραιse mancharon las crines del penacho de un guerrero abatido Il.16.795, ἵππειαι δὲ κόρυν σκιάουσιν ἔθειραι Theoc.16.81;

b) de otros anim. melena del león πυρσαὶ ... ἔθειραι Theoc.25.244

• pelo, cerda ἁπαλὰς δ' ἐκόνισεν ἐθείρας de un ratón Batr.(a) 204, de la cola del leopardo, Opp.C.3.481

• del puercoespín púa Opp.C.3.395

• de pájaros pluma Opp.C.3.123;

c) colect. plumaje de pájaros λεπτότριχα ... ἔθειραν B.5.29

• pelambre de Tifeo, Nonn.D.2.612.

2 estigma, hebra del azafrán κρόκου θυόεσσα ἔ. Mosch.2.68.

II de pers.

1 pelo, cabello a veces también de la barba:

a) en plu. καλαὶ περισσείοντο ἔθειραι κυάνεαιondeaban los hermosos cabellos negros de Dioniso h.Bacch.4, ποίαις ἐθείραις; los encontrados en la tumba de Agamenón, A.Ch.175, ὄρθιοι ἔθειραιpelos de punta por la emoción, E.Hel.632, cf. Call.Ap.39, Del.302, Orph.A.1219, ἱρῆας ... κομόωντας ἐθείραις IG 2².3606.13 (II d.C.), κυδιόωσα ξανθαῖς ἐπὶ κρατὸς ἐθείραις IG 2².12828.1 (III/IV d.C.), μὴ ... ἐθείρας ... ἀναστέλλοιεν ἀῆται que la brisa no le despeinara los cabellos Colluth.233, cf. Orac.Sib.2.224, frec. ref. a las canas ἐπεὶ πρῶται πολιαὶ κατέχυντο ἔθειραι ... κεφαλῆς ... τε γενείου de Titono h.Ven.228, λευκῇσιν ... ἐθείραις A.R.1.672, cf. Cerc.3.16, AP 5.103 (Rufin.), 11.41 (Phld.), 12.240 (Strat.);

b) colect. cabellera, melena στέφανοι ... ἀνέδησαν ἔθειραν Pi.I.5.9, cf. B.6.8, 13.197, Antigen.Lyr.4, ψάλλ' ἔθειραν A.Pers.1062, κείραντες ἔθειραν E.Hel.1124, cf. Nonn.D.14.232, βακχεύουσα τ' ἔ. Βρομίῳ la cabellera de bacante e.d., suelta, desmelenada en honor a Bromio E.Hel.1364, ξανθὴ ἔ. E.IA 1366, cf. Theoc.5.91, Euph.1v.G., SHell.906.11, θρίξ ... ἐθείρης AP 5.230 (Paul.Sil.), cf. 2.1.66, 91 (Christod.), 16.266

• peinado ἔθειρα· κόμη τημελουμένη Hsch.ε 633, αἱ ἔξ ἔθους ἐπιμελούμεναι τρίχες Sud.

2 pelo, vello púbico οὐδ' οἷσιν ἐπὶ κτενὸς ἔσκον ἔθειραι Call.Fr.343.

III fig., de las vetas en la piedra χρυσόθριξ: ἰδεῖν γε μὲν οἷον ἔθειραι Orph.L.295.
•De *u̯edher-i̯ă, rel. ἔθων como πίειρα c. πίων, prob. c. el sent. ‘que se agita’.

ἔθειρα, ας (ἡ)

I chevelure, Hh. 7, 4, Pd. I. 4, 10 ; Eschl. Pers. 1062 ; Eur. Hel. 1124 ; au plur. Eschl. Ch. 175 ; Eur. Hel. 632 ||

II p. anal.

1 en parl. d’animaux, crinière de cheval, Il. 8, 42 ; de lion, Thcr. Idyl. 25, 244 ; soies de sanglier, Opp. C. 3, 395 ; plumes de poule, Opp. C. 3, 123 ; p. ext. poil de souris, Batr. 207 ||

2 crinière de casque, Il. 16, 795 ; 19, 382 ||

3 fleur formant une touffe, Mosch. 2, 68.

Étym. cf. ἐθείρω, peigner.

ἔθειρα -ας, ἡ
1. ep. plur. manen (van paard of leeuw).
2. poët. hoofdhaar.

ἔθειρα, ἡ, das Haupthaar ; Homer fünfmal, im plural., von den Mähnen der Pferde und den aus ihnen verfertigten Helmbüschen : Il. 16.795 vom Helmbusche des Patroklos μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι ; vom Helmbusche des Achilleus Il. 19.382, 22.315 περισσείοντο δʼ (καλαὶ δὲ περισσείοντο) ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς, zu 22.315 ein aus Aristonie. geflossenes Schol. ἔθειραι : νῦν καταχρηστικῶς αἱ χαῖται τῆς κόρυθος ; von den Mähnen der Götterpferde Il. 8.42, 13.24 ὑπʼ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδʼ ἵππω, ὠκυπέτα, χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε. Vgl. ἐθειράς. Die Alten bringen den Ursprung von ἔθειρα mit dem Verbum ἐθείρω zusammen, s. z.B. Apoll. Lex.Hom. p. 63.9. – Folgende : vom Haupthaare des Menschen, Pind. I. 5.9 ; Aesch. Pers. 1062 ; ἔθειραν κείραντες, Eur. Hel. 1124 ; sp.D., wie Theocr. 5.91, der es auch von der Mähne des Löwen braucht, 25.244 ; Opp. von den Borsten des Ebers, Cyn. 3.395, u. den Federn des Huhns, 3.123. Bei Mosch. 2.68 (ἐθείρην) vom Blütenbüschel der Pflanzen.

ἔθειρα

1locks, hair ὅντινʼ ἀθρόοι στέφανοι χερσὶ νικάσαντʼ ἀνέδησαν ἔθειραν I. 5.9

ἔθειρα , only pl. ἔθειραι: horse-hair, of the mane and tail of horses, and of the plume of a helmet.

ἔθειρα, ἡ,

hair, used by Hom. in pl., either of a horseʼs mane, or of the horsehair crest on helmets:—later in sg. and pl. of the hair of the head, Aesch., Eur., etc.; of a lionʼs mane, Theocr.

Menu

Word wheel

ἔθειρα

Saved

Recent