ἐκβαθρεύω
1 destruir hasta los cimientos, asolar
τὴν πᾶσαν ὑμῶν ἐκβαθρεῦσαι πόλιν
2 fig., en v. med. desmoronarse, derrumbarse c. εἰς y ac.
ἡ ψυχὴ ... εἰς φοβερὸν θεὸν ... ἐκβαθρεύεται
εἰς κενὸν ἐκβαθρεύεται (ὁ νοῦς)
se derrumba hacia el vacío (el espíritu)