ἐκβατήριος
ἐκβατήριος, of or for disembarkation
ἐκ-βᾰτήριος, α, ον,
- of or for disembarkation, μέλη Him. Ecl. 13.38; ἐκβατήρια (sc. ἱερά) νόσου a sacrifice offered for escape from an illness, Philostr. VS 2.1.12.
- II Subst. ἐκβατηρία, ἡ, landing-place, PPetr. 3 p.89 (iii B.C.), Lyc. 516, PTeb. 33.9 (ii B.C.).
I de partida o salida fig.
μέλη
II subst.
1 ἡ Ἐ. la que protege el embarque epít. de Ártemis en Sifnos, Hsch.
2 τὰ Ἐκβατήρια ofrendas de liberación
θύσας ἐκβατήρια τῆς νόσου
ofreciendo sacrificios por haber salido con bien de la enfermedad
ἐκβατήριος, α, ον [βᾰ] qui concerne le débarquement, Him. Ecl. 13, 38 ; τὰ ἐκβατήρια, sacrifice après un heureux débarquement ; fig. ἐκβ. τῆς νόσου θύσας, Philstr. V. soph. 1, 12, ayant offert un sacrifice pour s’être heureusement tiré de la maladie.
Étym. ἐκβαίνω.
ἐκβατήριος, α, ον, zum Aussteigen, bes. aus dem Schiffe gehörig ; τὰ ἐκβατήρια, Opfer, die nach glücklicher Landung dargebracht werden, Sp.; übertr., ἐκβ. τῆς νόσου θύσας Philostr. vit.soph. 1.12, Opfer für das glückliche Ueberstehen der Krankheit.