ἐκβαίνω
ἐκβαίνω, to step out of
- step out of or off from, c. gen., πέτρης ἐκβαίνοντα Il. 4.107; ἔκβαινʼ ἀπήνης A. Ag. 906; ἐ. ἐκ τῆς νεώς Th. 1.137 (so in tmesi, ἐκ δὲ Χρυσηΐς νηὸς βῆ Il. 1.439): abs., step out of a ship or chariot, disembark, dismount, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί 3.113, cf. 1.437, Hdt. 4.196, etc.; step out of the sea, Od. 5.415, 7.278; debouch from a defile, X. An. 4.2.3; καταστρατοπεδεύσασθαι ἐπὶ λόφον ἐκβάντες ib. 6.3.20: rarely exc. of persons, but βοὴ ..ἐξέβη νάπους S. Aj. 892.
- 2 go out of, depart from, ψυχὴ ἐ. ἐκ τοῦ σώματος Pl. Phd. 77d; ἐκ τοῦ πολέμου Plb. 3.40.7: c. gen., ἐ. τύχης E. IT 907; ἐ. τῆς ἑαυτοῦ ἰδέας Pl. R. 380d; τῆς λεκτικῆς ἁρμονίας Arist. Po. 1449a27; τι τῆς εἰωθυίας διαίτης Pl. R. 406b; ἔνθεν ἐ. Id. Ti. 44e; withdraw from, ἐκ τῆς νομοθεσίας Id. Lg. 744a; μισθώσεως, γεωργίας, BGU 1120.52 (i B.C.), PTeb. 309.14 (ii A.D.).
- 3 c. acc., leave, τὴν πλατεῖαν Herod. 6.53, cf. Phld. D. 3.11: but,
- b usu. with the sense, outstep, overstep, γαίας ὅρια E. HF 82; τὴν ἡλικίαν τοῦ γεννᾶν Pl. R. 461b; τριάκοντα ἔτη ib. 537d; τὸν ὅρκον v.l. in Id. Smp. 183b; τὸ μέσον Arist. Pol. 1296a26.
- 4 in Poets, the instrument of motion is added in acc., ἐκβὰς .. ἁρμάτων πόδα E. Heracl. 802.
- 5 to be produced, of crops, οἱ ἐκβησόμενοι καρποί PLips. 23.20 (iv A.D.), etc.
- 6 project, of ground, PTeb. 84.91 (ii B.C.).
- II metaph.,
- 1 come out, turn out, Hdt. 7.209; τῇ περ ὥρων ἐκβησόμενα πρήγματα ταῦτα ibid.; τὰ μέλλοντά σφι ἐκβαίνειν ib. 221, cf. Th. 7.14, etc.; of a total obtained by measurement, PAmh. 2.31 (ii B.C.).
- 2 to be fulfilled, of prophecies, etc., D. 19.28; also τοιοῦτον ἐκβέβηκεν S. Tr. 672; κάκιστος ἐ. to prove a villain, E. Med. 229; κατὰ νοῦν ἐ. τινί Pl. Mx. 247d; ἄν τι μὴ κατὰ γνώμην ἐκβῇ D. 1.16; τὸ ἐκβάν, τὰ ἐκβαίνοντα, the issue, event, D. 1.11, Plb. 2.27.5.
- 3 go out of due bounds, ἐς τοῦτʼ ἐκβέβηκʼ ἀλγηδόνος E. Med. 56; ποῖποτʼ ἐξέβης λόγῳ ; S. Ph. 896; ἐξέβην γὰρ ἄλλοσε I wandered elsewhere in thought, E. IT 781; in writing, digress, ἐπάνειμι ἔνθεν ἐξέβην X. HG 6.5.1, cf. 7.4.1, D. 18.211, Pl. Lg. 864c.
- 4 project, extend beyond a limit, POxy. 918 xi 20 (ii A.D.): metaph., transcend, ἐ. ὑπὲρ τὸ μέγα ὂν καὶ ὑπὲρ τὸ μικρόν Porph. Sent. 34.
- 5 lapse, πρὶν ἐκβῆναί τινι τὴν στρατηγίαν App. Syr. 23.
- 6 ἐκβαίνοντος μηνός, = φθίνοντος μ., IG 14.105 (Syracus.).
- B causal, in aor. 1 -έβησα:—cause to go out, esp. put ashore, land from a ship, ἐκ δʼ ἑκατόμβην βῆσαν Il. 1.438; οἱ δʼ ἐκβήσαντές [σε] ἔβησαν (where ἔβησαν is aor. 2) Od. 24.301; ἐς γαῖαν ἐξέβησέ [με] E. Hel. 1616.
A intr., gener. c. suj. de pers. (raramente abstr.)
I c. mov. real de dentro afuera y suj. de pers. o asim.
1 c. mov. hacia abajo salir, saltar
πέτρης ἐκβαίνοντα
(hirió a una cabra montés) cuando saltaba de una peña
• ref. a un vehículo: del carro bajar, apearse
ἐκ δ' ἔβαν αὐτοί
y ellos se bajaron del carroἔκβαιν' ἀπήνης
• de naves desembarcar
ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης
οὐδ' ἐπὶ γαῖαν ἔκβητ'
ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ
μηδένα ἐκβῆναι ἐκ τῆς νεώς
2 c. mov. hacia arriba salir, subir
a) desde extensiones acuáticas, esp. arribar
μ' ἐκβαίνοντα
a mí, al intentar la arribadaἐκ δ' ἔβη αἰδοίη καλὴ θεός
b) gener. salir, subir c. constr. prep. de ac.
πρὸς τὸ ὄρθιον
κατεστρατοπεδεύσαντο ἐπὶ λόφον ἐκβάντες
ἐξέβαινεν ἐπὶ τοὺς ἄνω πολεμίους
βάθη παντοδαπὰ ... ἔνθεν δὲ ἐκβαίνειν
3 c. suj. de abstr., indif. a la dirección salir
τὰ μέν τ' ἐνέμιμνε μελέων τὰ δέ τ' ἐξεβεβήκει
unos elementos permanecían inalterados, otros ya habían salido fueraτίνος βοὴ ... ἐξέβη νάπους
πρὶν ἐκβῆναι τοῦ σώματος
antes de salir del cuerpo (el alma), e.d. antes de morirψυχὴ ... ἐκ τοῦ σώματος
II fig. c. ref. un punto de partida, c. suj. gener. de pers.
1 apartarse, dejar, cesar c. suj. de pers. y gen. de abstr.
ἐκβάντι τῶν ὅρκων
para el que se aparta de los juramentos, e.e., para el que los traicionaἐκβαίνοντες τῆς λεκτικῆς ἁρμονίας
ἡ ψυχὴ ... ἐκβήσεται τοῦ ψυχὴ τυγχάνειν
el alma dejará de ser alma
• traspasar un límite, trascender
Ἰησοῦς ... ὁ πάσης τῆς κατὰ πᾶσαν φύσιν τάξεως ... ἐκβεβηκώς
2 poner fin, terminar, quedar libre de c. suj. de pers. y ἐκ c. gen. de actividades
τάχ' ἂν ἴσως ἐκ τῆς νομοθεσίας ... ἐκβαίνοι
tal vez terminaría la redacción de leyesἐκβαίνοντες ἐκ τοῦ πολέμου
• c. gen. solo, frec. en pap. ref. compromisos contractuales rescindir
ἐὰν [δὲ] οἰ μεμισθωμένοι [ἐγ]βαίνωσιν τῆς μισθώσεως
τυγχάν[ω ἑ]κουσίως ἐ[κ]βεβηκέναι τῆς ... γεωργείας
• c. suj. de la actividad y dat. de pers. expirar, acabar
πρὶν ἐκβῆναι τῷ ἀδελφῷ τὴν στρατηγίαν
• pero tb. c. suj. de cosa
οἶμαι καὶ ὑμᾶς πεφροντικέναι τῶν ἱματίων μου [ἐ]γβάντων τῶν τοῦ πατρός μου
imagino que os habéis preocupado de mis mantos una vez terminados los de mi padreἐκβαίνοντος μη(νὸς) Ἀπρι(λίου) τῆς λʹ
al terminar el mes de abril el día 30
3 cambiar c. gen. de estados, formas o situaciones
μὴ 'κβάντας τύχης ... ἡδονὰς ἄλλας λαβεῖν
no gozar de otros placeres a costa de cambiar su suerteτῆς ἑαυτοῦ ἰδέας ἐκβαίνειν
4 ref. al discurso comenzar una digresión, salirse del discurso, apartarse del tema principal, c. adv. de lugar de dónde
ἴωμεν ... ἐκεῖσε ὁπόθεν ἐξέβημεν δεῦρο
volvamos al punto en donde comenzó la digresiónνῦν δ' ἐπάνειμι ἔνθεν ἐπὶ ταῦτα ἐξέβην
5 sobresalir, extenderse más allá de un punto
λιβὸς ἐχομένη (sc. γῆ) ἐκβαίνουσα βορρᾶ
al oeste un terreno colindante que sobresale por el norteἐγμετρήσαντες (τόπον) [ἐ]γβῆναι πήχ(εις) β
III fig. c. ref. a un término, c. suj. de pers.
1 c. adv. o giro prep. de direcc. irse a, llegar a
ποῖ ποτ' ἐξέβης λόγῳ;
ἐξέβην γὰρ ἄλλοσε
me había ido a otra parte, e.e. estaba distraídoἐς τοῦτ' ἐκβέβηκ' ἀλγηδόνος
ὅπως ἂν ἐκβῇ τῶν ἐρωμένων ὁ νοῦς
• tb. c. suj. abstr. llegar
τῇ περ ὥρων ἐκβησόμενα πρήγματα ταῦτα
veía yo a dónde iban a llegar estas cosas, e.e. cómo iban a terminarἐκβαίνει ποινὰ Τανταλιδᾶν εἰς οἴκους
la expiación llega a la casa de los Tantálidas(τὸν κόσμον) ἐς ἀκοσμίαν ἐκβαίνειν
2 c. ref. al origen y al término pasar
ὅταν ... ἐκ παίδων εἰς τὸ μειρακιοῦσθαι ἐκβαίνωσι
cuando de niños pasan a adolescentes
IV fig., desde el punto de vista del resultado
1 resultar c. suj. abstr. y adv. o constr. modal
μάτην γὰρ οἴκῳ ... ἐκβαίη τέλος
pues el gasto resultaría inútil para la casaπάντα δὲ οὐ ῥᾴδιον ... κατὰ νοῦν ... ἐκβαίνειν
• c. suj. de pers. o abstr. y pred. resultar ser
κάκιστος ἀνδρῶν ἐκβέβηχ' οὑμὸς πόσις
κόλακες ἐκβαίνομεν
ἤν τι ὑμῖν ἀπ' αὐτῶν μὴ ὁμοῖον ἐκβῇ
ποικίλα γέ σοι ... ἐκβαίνει τὰ ὀνόματα
• tb. c. ἐν y dat. ref. al resultado de mediciones
ἃ ἐκμετρηθέντα ἐξέβη ἐν κεραμίοις πβ
tras haberse medido, dio como resultado 82 vasijas
• en part. neutr. subst. τὸ ἐκβάν el resultado
πρὸς ... τὸ τελευταῖον ἐκβάν
según el resultado finalτὰ ἐκβαίνοντα
los resultados gener. positivosοἱ ... ἄπειροι τῶν ἐκβησομένων
• en part. fut. ἐκβήσων que se produzca, que se obtenga en actividades como agricultura o pesca
μισ]θώσασθαι ἐπ' ἔτη ἓξ ... τὴν ἄγραν τοῦ ἐκβησομένου ἰχθύος ἐν τόποις καθ' ὕδατι
arrendar por seis años la pesca del pescado que se obtenga en los lugares bajo el aguaπ[αρ]έξω σοι τὴν ἡμί[σια]ν πάντω[ν] τῶν ἐκβησομένων καρπῶν
2 c. suj. abstr. ocurrir, suceder
τὰ μέλλοντά σφι ἐκβαίνειν
τοιοῦτον ἐκβέβηκεν οἷον ...
• en perf. cumplirse ref. previsiones y profecías
εἰ μὲν ἐκβέβηκεν ὅσ' ἀπήγγειλε
ὅτε δὲ ἐκβέβηκε τὰ ... εἰρημένα
B tr.
I c. mov. fís.
1 causativo hacer bajar, según cont. desembarcar, apear c. ac. de pers. o cosa
ἐκ δ' ἑκατόμβην βῆσαν
με ... ἐς δὲ γαῖαν ἐξέβησε
ἐκβὰς ... ἁρμάτων πόδα
apeando el pie del carro
2 c. ac. de lugar dejar atrás, abandonar, salir de
γαίας ὅρια
Ἀσωποῦ ῥοάς
τὴν πλατεῖαν ἐκβάντι
τόπος ὃν οὐκ ἐκβαίνει ... τὰ στοιχεῖα
νᾶπος ἐκβαίνοντι
II c. mov. fig.
1 dejar atrás, fig. superar, sobrepasar
τοῦ γεννᾶν ... τὴν ἡλικίαν
τριάκοντα ἔτη
οἱ τὸ μέσον ἐκβαίνοντες
los que sobrepasan el nivel medio social y económico
2 apartarse, salirse de la norma, transgredir
ἐκβαίνειν τἀρχαῖά ποτε νομοθετηθέντα
τὸ πῦρ ... ἐκβαίνει τὴν φύσιν, ἐπὶ τὸ κάτω φερόμενον
• separarse de
λέξις ἔμμετρος ... τὸ λογοειδὲς ἐκβεβηκυῖα
dicción métrica que se separa de lo prosaico(ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος) οὐκ ἐκβέβηκε τὸν Πατέρα
3 fil. y relig. trascender
ἅτε τὰς τῶν γεγονότων ἰδιότητας ἁπάντων ἐκβεβηκώς (ὁ θεός)
τὸ ἐκβεβηκὸς τὸν μέγιστον ὄγκον
1. uit ... stappen,
2. sigm. aor. causat. laten uitstappen, ontschepen:
3. overdr.
a. afstappen van, afwijken van,
b. (te) ver gaan:
1) herausgehen,
a) aussteigen, bes. aus dem Schiffe ans Land steigen, ἐκ νηὸς βῆ Il. 1.439, wie ἐκ τῆς νεὼς ἐκβ. Thuc. 1.137 ; gew. ohne Zusatz, ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης Il. 1.437 ; δησάμενοι ἐρετμὰ ἔκβητε Od. 8.38 ; Thuc. 7.40 u. A.; herabsteigen, πέτρης Il. 4.107, wie 3.113, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί, sie stiegen vom Wagen ; ἔκβαινʼ ἀπήνης Aesch. Ag. 880, 1009.
b) übh. herausgehen, verlassen ; ψυχὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος Plat. Phaed. 77d ; ὅθεν, ἔνθεν ἐκβ., 113e, Tim. 44e ; νάπος, aus dem Tale, Add. 2 (IX.300); ἐκβαίνειν πρὸς τὸ ὄρος, aus dem Tale heraus aufwärts steigen, Xen. An. 4.2.3, 25 ; ἄλλοσε, Eur. I.T. 781 ; ἐς τοῦτʼ ἐκβέβηκʼ ἀλγηδόνος Med. 56, soweit bin ich gekommen ; – τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους, tönte heraus aus, Soph. Aj. 876.
c) darüber hinausgehen, überschreiten ; τύχης Eur. I.T. 907 ; τῆς εἰωθυίας διαίτης Plat. Rep. III.406b ; τῆς ἑαυτοῦ ἰδέας, aus seiner Eigentümlichkeit heraustreten, II.380d ; von der Zeit, dem Alter, τὰ τριάκοντα ἔτη, über die dreißig hinauskommen, VII.537e ; τοῦ γεννᾶντὴν ἡλικίαν V.461b ; auch wie unser übertreten, verletzen, τὰ νομοθετηθέντα Polit. 295d ; τὸν ὅρκον Symp. 183b ; vgl. γαίας ὅρια Eur. Herc.Fur. 82. Aber οὕτω τάχʼ ἂν ἴσως ἐκ τῆς νομοθεσίας ἐκβαίνοι, er kommt davon, kommt damit zu Stande, Plat. Legg. V.744a.
d) von der Rede ausgehen, abschweifen ; ἔνθεν ἐπὶ ταῦτα ἐξέβην, ἐπάνειμι, Xen. Hell. 7.4.1 Plat. Legg. IX.864c u. Redner ; vgl. Soph. ποῖ ποτʼ ἐξέβης λόγῳ Phil. 884.
e) ausgehen, ausfallen ; τοιοῦτον ἐκβέβηκεν Soph. Tr. 669 ; Her. 7.709, 8.60 u. öfter ; ποικίλα γέ σοι ἐκβαίνει τὰ ὀνόματα Plat. Crat. 417e ; κατὰ νοῦν Menex. 247d ; ἄν τι μὴ κατὰ γνώμην ἐκβῇ, wider Erwarten, Dem. 1.16 ; in Erfüllung gehen, ἐκβέβηκε ὅσα ἀπήγγειλε 19.28 ; ἐξέβη τὸ ἐνύπνιον Alexis B.A. 96 ; κάκιστος ἀνδρῶν ἐκβέβηχʼ οὑμὸς πόσις Eur. Med. 229, er ist erfunden worden ; vgl. Plat. Rep. III.413e ; καὐτὸς ἐκβήσῃ κακός, σοφός, Men. monost. 274, 475. Auch = zu Ende gehen, App. Syr. 23.
2) im aor. I. transit., herausgehen lassen, aussetzen ; aus dem Schiffe, Il. 1.438, Od. 24.301 ; ἐς δὲ γαῖαν ἐξέβησέ σοι τάδʼ ἀγγελοῦντα Eur. Hel. 1616, der auch ἐκβὰς πόδα = »den Fuß heraussetzen« sagt, Heracl. 805.
[ἐκ- 1.]
- A
Aor. imp. pl. ἔκβητε Od. 8.38.
Pple. ἐκβάς Od. 7.285.
Pl. ἐκβάντες Od. 10.103, 142.
- B
Aor. pple. pl. ἐκβήσαντες Od. 24.301.
- I
Intrans. in all forms except (B).
- 1
To come forth: ἐκβαίνοντα πλῆξα Od. 10.161.
To leave a specified region: ἀπάνευθε ποταμοῖο ἐκβὰς κατέδραθον Od. 7.285.
- 2
To come forth from.
With genit.: πέτρης Il. 4.107.
- 3
To come out of the sea on to dry land Od. 5.415, Od. 7.278.
- 4
To leave a ship, land Od. 8.38, Od. 10.103, 142.
- 1
- II
Trans. in form (B), to set on shore Od. 24.301.
Strong
to go out: He 11:15.†
- Ito step out of or off from a place, c. gen., Il., etc.; ἐκβ. ἐκ . ., Thuc.:—absol. to disembark, dismount, Il., etc.
- 2to go out of a place, c. gen. or ἐκβ. ἐκ . ., Eur., etc.
- 3c. acc. to outstep, overstep, Eur., Plat.
- 4in Poets, the instrument of motion is added in acc., ἐκβὰς πόδα Eur.; cf. βαίνω A. II. 3.
- IImetaph.,
- 1to come out so and so, come to pass, turn out, Hdt., Thuc.:— to be fulfilled, of prophecies, Dem.; κάκιστος ἐκβ. to prove a villain, Eur.:— τὰ ἐκβησόμενα things likely to happen, Hdt., etc.
- 2to go out of due bounds, to go far, ἐς τοῦτʼ ἐκβέβηκʼ Eur.
- BCausal, in aor1 -έβησα, to make to go out, to put out of a ship, Hom., Eur.
-
…τῇ πόλει καθιστάναι. ὀρθότατα, ἔφη. ὅταν δὲ δὴ οἶμαι αἵ τε γυναῖκες καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ γεννᾶν ἐκβῶσι τὴν ἡλικίαν, ἀφήσομέν που ἐλευθέρους αὐτοὺς συγγίγνεσθαι ᾧ ἂν ἐθέλωσι, πλὴν θυγατρὶ καὶ μητρὶ καὶ ταῖς τῶν θυγατέρων…
Plato, Republic
-
…αἱ ἄλλαι οὕτως · θέμεναι δὲ ἀπέφηναν τοῦτο δίκαιον τοῖς ἀρχομένοις εἶναι, τὸ σφίσι συμφέρον, καὶ τὸν τούτου ἐκβαίνοντα κολάζουσιν ὡς παρανομοῦντά τε καὶ ἀδικοῦντα. τοῦτʼ οὖν ἐστιν, ὦ βέλτιστε, ὃ λέγω ἐν ἁπάσαις ταῖς πόλεσιν…
Plato, Republic
-
…αὕτη γέ τις καὶ σφαλερὰ πρὸς ὑγίειαν. ἢ οὐχ ὁρᾷς ὅτι καθεύδουσί τε τὸν βίον καί, ἐὰν σμικρὰ ἐκβῶσιν τῆς τεταγμένης διαίτης, μεγάλα καὶ σφόδρα νοσοῦσιν οὗτοι οἱ ἀσκηταί ; ὁρῶ. κομψοτέρας δή τινος, ἦν δʼ…
Plato, Republic
-
…τῶν προτέρων φάος, ἐφάνθης ποτʼ, ὦ χρυσέας ἁμέρας βλέφαρον, Διρκαίων ὑπὲρ ῥεέθρων μολοῦσα, τὸν λεύκασπιν Ἀργόθεν ἐκβάντα φῶτα πανσαγίᾳ φυγάδα πρόδρομον ὀξυτέρῳ κινήσασα χαλινῷ · ὃς ἐφʼ ἡμετέρᾳ γᾷ Πολυνείκους ἀρθεὶς νεικέων ἐξ ἀμφιλόγων ὀξέα κλάζων ἀετὸς…
Sophocles, Antigone
-
…παῖδα. ἔνθα δʼ ἐπʼ ἀκτῆς νηὶ κατηγαγόμεσθα σιωπῇ ναύλοχον ἐς λιμένα, καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν. ἔνθα τότʼ ἐκβάντες δύο τʼ ἤματα καὶ δύο νύκτας κείμεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες. ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ…
Homer, Odyssey
-
…Λύσανδρος δʼ, ἐπεὶ ἦν ἡμέρα πέμπτη ἐπιπλέουσι τοῖς Ἀθηναίοις, εἶπε τοῖς παρʼ αὐτοῦ ἑπομένοις, ἐπὰν κατίδωσιν αὐτοὺς ἐκβεβηκότας καὶ ἐσκεδασμένους κατὰ τὴν Χερρόνησον, ὅπερ ἐποίουν πολὺ μᾶλλον καθʼ ἑκάστην ἡμέραν, τά τε σιτία πόρρωθεν ὠνούμενοι καὶ…
Xenophon, Hellenica
-
…μαχήσονται. ὁ δὲ εἶπε · ὦ βασιλεῦ, ἐμοὶ χρᾶσθαι ὡς ἀνδρὶ ψεύστῃ, ἢν μὴ ταῦτά τοι ταύτῃ ἐκβῇ τῇ ἐγὼ λέγω. ταῦτα λέγων οὐκ ἔπειθε τὸν Ξέρξην τέσσερας μὲν δὴ παρεξῆκε ἡμέρας, ἐλπίζων αἰεί σφεας ἀποδρήσεσθαι…
Herodotus, The Histories
-
…καὶ τῆς ἄλλης οἰκουμένης τὴν ἡγεμονίαν καὶ δυναστείαν ἀδήριτον αὑτοῖς τε καὶ τῇ πατρίδι περιποιήσουσιν · ἐὰν δʼ ὡς ἄλλως ἐκβῇ τὰ κατὰ τὸν κίνδυνον, οἱ μὲν ἀποθανόντες εὐγενῶς ἐν τῇ μάχῃ κάλλιστον ἐντάφιον ἕξουσι τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος θάνατον…
Polybius, Histories
-
…ὅτε Ἕλληνες ἁμαρτόντες Ἰλίου τὸ πεδίον ἐλεηλάτουν τὸ Μήιον ὡς γῆν τὴν Τρῳάδα. ἐπάνειμι δὲ ἐς τὴν ἀρχὴν ὅθεν ἐξέβην τοῦ λόγου. τοῦ βουλευτηρίου τῶν πεντακοσίων πλησίον Θόλος ἐστὶ καλουμένη, καὶ θύουσί τε ἐνταῦθα οἱ πρυτάνεις καί τινα…
Pausanias, Description of Greece
-
…, εἴσω, εἰ δὲ μὴ, ἐς τοὐναντίον ᾗ ἐξέπεσεν. . Ἀγκὼν δὲ ἢν μὲν ἔξω ἢ ἔσω ἐκβῇ, κατάτασις μὲν ἐν σχήματι ἐγγωνίῳ, κοινῷ τῷ πήχει πρὸς βραχίονα · τὴν γὰρ μασχάλην ἀναλαβὼν ταινίῃ ἀνακρεμάσαι ,…
Hippocrates, Mochlicus