ἐκβαρβαρόω
ἐκβαρβαρόω, make quite barbarous
ἐκβαρβᾰρ-όω,
- make quite barbarous, πόλιν Isoc. 9.20:—Pass., become so, Pl. Ep. 353a, Aristox. Fr.Hist. 90, Plb. 3.58.8.
1 convertir en bárbaro
τήν τε πόλιν ἐξεβαρβάρωσεν
τὸ Ἑλληνικὸν ὑπὸ Ῥωμαίων
τὰ θέατρα
2 en v. med.-pas., dud., quizá embrutecerse
πρός τι]να ἐκβ[αρβαρωθέν]τα
ἐκ·βαρβαρόω-ῶ (ao. ἐξεβαρβάρωσα) [ᾰρο] rendre barbare, livrer aux barbares, c. à d. aux étrangers, Isocr. 192e, (ἐξεβαρβάρωσε) ; au pass. être rendu barbare, devenir barbare, être asservi par l’étranger, Plat. Ep. 353a ; Isocr. 198c ; Arstt. (Ath. 632a) ; Pol. 3, 58, 8 ; 11, 34, 5.
Étym. ἐκ, βάρβαρος.
ἐκβαρβαρόω, ganz zum Barbaren machen, verwildern lassen, im Ggstz des Hellenischen ; τὴν πόλιν καὶ τὴν νῆσον τῷ βασιλεῖ κατεδούλωσεν Isocr. 9.20 ; Plat. epist. VIII.353a ; vgl. Arist. bei Ath. XIV.632a οἷς συνέβη ἐξ ἀρχῆς Ἕλλησιν οὖσιν ἐκβεβαρβαρῶσθαι ; Pol.