ἐκδέκτωρ
ἐκδέκτωρ, one who takes from another
ἐκδέκτωρ, ορος, ὁ,
- one who takes from another, πόνων one who relieves anotherʼs toil, A. Fr. 194.
- 2 successor, τῆς βασιλείας Nic.Dam. p.45 D.
sucesor
τῆς βασιλείας
ἐκδέκτωρ, ορος, adj. m. qui se charge de, qui prend sur soi, gén. Eschl. fr. 194.
Étym. ἐκδέχομαι.
ἐκδέκτωρ, ορος, ὁ, Abnehmer, πόνων, wer einem Andern eine Arbeit abnimmt, Aesch. frg. 180, wo ἀντίδουλα καὶ πόνων ἐκδέκτορα verbunden ist.