ἐκδέω
ἐκδέω, to bind so as to hang from, to fasten to
- bind so as to hang from, fasten to or on, c. gen., πέτρης ἐκ πείσματα δήσας Od. 10.96; [δρῦς] ἔκδεον ἡμιόνων they bound the oaks to the mules, i.e. they yoked the mules to them, Il. 23.121; τοῦ τείχους Aen.Tact. 11.6: abs., σανίδας ἐκδῆσαι ὄπισθε bind planks behind, Od. 22.174; χέρας βρόχοισιν ἐκδήσαντες E. Andr. 556: metaph., trace the dependence of one thing on another, Plot. 3.3.1: —Med., bind a thing to oneself, hang it round one, ἐκδήσασθαι ἀγάλματα Hdt. 4.76; also, bind or fasten for oneself, ἀκταῖσιν..πεισμάτων ἀρχάς E. Hipp. 761 (lyr.); τὸν νεκρὸν ἐκ τοῦ δίφρου IG 14.1284:—Pass., Luc. Hist.Conscr. 29, al.
I
1 atar, sujetar, enganchar
a) c. gen. de a qué se ata
τὰς μὲν (δρῦς) ἔπειτα ... ἔκδεον ἡμιόνων
πέτρης ἐκ πείσματα δήσας
sujetando los cables a una rocaτοῦ τείχους ἐκδήσας κατεκρέμασε δίκτυα
τὸ μειράκιον καὶ καλωδίου ἐκδήσας
τριχὸς ἐκδήσας αὑτὸν ἀπηγχόνισεν
οὗ ζῴου λίνον ἐκδήσαντες
γυναῖκα ... ἐκδήσαντες τῶν ποδῶν
atando a una mujer por los pies
• c. dos gen.
τὴν κόρην τῆς πρύμνης τῶν ποδῶν ἐκδήσας
atando a la joven a la proa por los pies
b) c. giro prep. de gen.
ῥάμμα ... ἐκ τοῦ ἄκρου
τὴν τοῦ Νικάνορος προτομὴν ἐκ τῆς ἄκρας
τὴν μὲν μίαν ἀρχὴν αὐτοῦ ... ἔκ τινος μένοντος χωρίου
ἐκ τῶν πυλῶν ... θώμιγγας
• c. prep. y ac.
τὰς ἀρχὰς τοῦ ἱμάντος ... πρὸς ξύλον ἕτερον
• c. ἐν y dat.
τῇ συνεργίᾳ τοῦ ξύλου τοῦ ἐν αὑτῷ τὴν ... κόμην ἐκδήσαντος
con ayuda del árbol que enganchó en sí la cabellera (de Absalón)
c) c. adv.
σανίδας δ' ἐκδῆσαι ὄπισθε
atrancar las hojas (de la puertas) desde fuera e.d. al salirκηνεῖ ἐκδήσαντες τὸμ βοῦν
d) sin indic. de lugar
μοτοῦν ὠμολίνῳ μοτῷ, λίνον ἐκδήσας
e) c. dat. instrum.
χέρας βρόχοισιν
αὐτὴν κάλῳ μεγάλῳ
τοῖς ῥάμμασιν ἐκδῆσαι
f) en v. pas.
ἐκ δὲ τοῦ ΕΖ ἄξονος ἑτέρα σπάρτος ἐκδεθεῖσα
λάρνακας ... σιδηραῖς ἁλύσεσιν ἐκδεδεμένας
τούτους ... ἐπὶ κοντῶν μεγάλων ἐκδεδεμένους
τῶν ὤτων ἐκδεδεμένους τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὴν γλῶτταν
hombres atados de las orejas a la lengua (de Heracles)
g) en v. med. mismo sent.
σχοῖνον ... οὐδὲν εἶχον ὥστε ἐκδήσασθαι πεῖσμα
ἀκταῖσιν ἐκδήσαντο πλεκτὰς πεισμάτων ἀρχάς
• c. gen.
τῶν ἱμονιῶν ... τοὺς καδίσκους
• c. prep. y gen.
τὸν νεκρὸν ... ἐκ τοῦ δίφρου
ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς μήρινθον
• c. dat. instrum.
ἄμμου σπυρίδα πλήρη βρόχοις ἐκδησάμενος
2 colgar en o de c. εἰς y ac.
τὸ σπαρτίον τὸ κόκκινον τοῦτο ... εἰς τὴν θυρίδα
• c. ἐπί y dat.
ἐπὶ προθύροισι ... ἐκδήσω τοὺς ἱκέτας στεφάνους
3 fig. hacer depender, vincular
ἐπὶ τούτῳ ἐκδήσας κατάβαινε διαιρῶν
una vez que hayas hecho depender (todo) de este principio prosigue dividiendo
II en v. med. colgar de uno mismo, colgarse
ἐκδησάμενος ἀγάλματα
llevando colgadas imágenes divinas
[ἐκ- 4.]
- 1
To attach, bind on Od. 22.174.
- 2
To attach so as to hang from, bind on to.
With genit.: δρῦς ἔκδεον ἡμιόνων Il. 23.121.
- 1
- to bind so as to hang from, to fasten to or on, c. gen., Il.: absol., σανίδας ἐκδῆσαι to bind planks (to his back), Od.:—Mid. to bind a thing to oneself, hang it round one, Hdt.