ἐκδειματόω
ἐκδειματόω, frighten exceedingly
I tr., c. suj. y ac. de pers. atemorizar, aterrorizar c. determ. modales, c. part. pred.
μήδ' ... αἱ μητέρες τὰ παιδία ἐκδειματούντων, λέγουσαι ...
ὁρμῇ λέοντος αὐτὸν ἐκδειματοῖ
de Aquilesἀνδρῶν ἀγαθῶν ... σώματα ἐκδειματοῦντα τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας
• tb. c. suj. abstr.
τοὺς μὲν ταῦτα ἐξεδειμάτου καὶ ... ἡ τῶν γινομένων ἄγνοια
II intr. en v. med.-pas.
1 ser aterrorizado por, asustarse de c. gen. de causa
ἐκδειματούμενοι δὲ τῆς μὴ θεωρουμένης ἐκείνης ὄψεως
asustándose ante aquella visión que no podían resistir
• c. dat. de limitación
τῇ ψυχῇ ἐκδειματωθείς
aterrorizado en su espíritu
• abs. sentir miedo
καὶ νύκτωρ ἐκδειματοῦσθαι καὶ διανίστασθαι
2 mostrarse espantado c. ac. de rel., ret.
ταῦτα ἐκδειματώθητι
en esto muéstrate espantado