ἐκδιώκω
ἐκδιώκω, to chase away, banish
- chase away, banish, Th. 1.24; ἐκ τοῦ τόπου Arist. HA 618b12; τῆς οἰκίας Luc. Tim. 10; attack, persecute, PMasp. 2 iii4 (vi A.D.), etc.:—Pass., Hyp. Fr. 238.
1 expulsar c. suj. y ac. de animados
τοὺς μὲν κατάγων ..., τοὺς δ' ἐκδιώκων
ὁ δῆμος ... ἐξεδίωξε τοὺς δυνατούς
πάντας τοὺς ἐχθρούς σου
ἡμᾶς
ἐγδιώκει γὰρ αὐτοὺς ἐπεμβαίνουσα (θάλασσα)
τοὺς ἑαυτῶν νεοττοὺς ... ἐκ τοῦ τόπου
αὐτοὺς τῆς οἰκίας
τὸν Μιραδάτην βασιλέα ἐγδιώξας τῆς Μεσήνης
• fig. alejar, rechazar c. suj. de pers. y ac. de abstr.
πάντα <τὰ> αἰσχρὰ ἐξεδίωκεν
ἀεὶ τὸ λυποῦν ἐκδίωκε τοῦ βίου
2 perseguir en v. pas.
οὕτως ὁ ἐκδιωκόμενος ὑπὸ κυρίου
ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται
• fig. c. suj. abstr.
σφοδραί τινες ὁρμαὶ μέχρι βαράθρων καὶ κρημνῶν ἐκδιώκουσαι
τὸ παρὰ τοῦ κακοῦ ἐκδιώκεσθαι
el hecho de ser perseguido por el Maligno
3 cumplir, ejecutar
ἵνα ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἐγδιώξῃ τὸ ἔργον
para que en pocos días terminase el trabajo
- to chase away, banish, Thuc.