ἐκδικητής
ἐκδικητής, avenger, vindicator
ἐκδῐκ-ητής, οῦ, ὁ,
- avenger, vindicator, LXX Ps. 8.3; τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ νόμου J. AJ 17.9.6.
1 vengador
ἐχθρὸς καὶ ἐ.
glos. a ποινάτωρ
2 defensor
(τῶν πονηρῶν)
τοῦ εὐαγγελίου
τῶν ἀπεριτμήτων
ἐκδικητής, οῦ (ὁ) [ῐ]
1 qui punit, qui se venge, Spt. Ps. 8, 2 ||
2 qui prend la défense de, protecteur, Jos. A.J. 17, 9, 6.
Étym. ἐκδικέω.
ἐκδικητής, ὁ, der Rächer, Strafer, Jos.