ἐκφευκτικός
ἐκφευκτικός, of or for escape
ἐκ-φευκτικός, ή, όν,
- of or for escape, σύμβολον Sch. Ar. Pl. 63:—also ἐκ-φεύξιμος, ον, ὁδός Sch. A.R. 1.246.
ἐκφευκτικός, ή, όν, zum Entfliehen gehörig, Schol. Ar. Plut. 63.